Το μπλε του μεσονυχτίου

ΤΟ ΜΠΛΕ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΧΤΙΟΥ 33 μη του κρατούσε ένα μικρό κινητό παλιάς τεχνολογίας. «Ο κωδικός είναι τέσσερα μηδενικά. Το σήμα παίζει να είναι χάλια, γι’ αυτό δοκίμασε να ανέβεις πάνω στο καπάκι της λεκάνης. Το καλό είναι ότι εκεί δεν σε πιάνει το ματάκι. Μπορούν όμως να σε ακούσουν, γι’ αυτό φρόντισε να μιλάς σιγανά· και καλύτερα να τηλεφωνήσεις όσο υπάρχει φασαρία. Τη νύχτα ο ήχος ταξιδεύει πιο μακριά – άσε που από τα διπλανά κελιά θα έχουν κολλήσει το αυτί τους στον τοίχο». Ο Ρέμπους άπλωσε το χέρι του για να πάρει τη συσκευή, αλλά ο Κρίστι συνέχισε να την κρατάει. «Έχε υπόψη σου ότι, μόλις το πάρεις, δεν είσαι πια με το μέρος τους, είσαι με το δικό μας. Αν σε πιάσουν με αυτό, θα βρεθείς για λίγο στην απομόνωση. Το καταλαβαίνεις, έτσι;» Ο Ρέμπους έγνεψε αργά. «Το καταλαβαίνω». «Κι αν ο μεγάλος ανακαλύψει ότι έκανες αταξία, τέρμα το τσάι με μπισκότα στο γραφείο του. Άρα, πρέπει να είσαι απολύτως σίγουρος». «Είμαι». «Έχει σχέση με τον Τζάκι Σίμσον;» «Ίσως» ομολόγησε ο Ρέμπους. Μόλις το χέρι του Κρίστι χαλάρωσε, ο Ρέμπους πήρε το κινητό και το έβαλε στην τσέπη του. «Πώς θα σου το επιστρέψω;» «Θα το κρατήσεις μέχρι το πρωινό. Μου το δίνεις εκεί. Σε προειδοποιώ ότι η μπαταρία φτάνει για κάνα εικοσάλεπτο. Πες το δωρεάν δοκιμή. Αν αποφασίσεις ότι θέλεις παραπάνω, θα το συζητήσουμε». Ο Κρίστι τού άπλωσε το χέρι και ο Ρέμπους το έπιασε, ανταποδίδοντας τη χειραψία όσο πιο πειστικά μπορούσε. «Κάτι τελευταίο» είπε ο Ρέμπους. «Πώς είσαι τόσο φιλικός μ’ έναν τύπο που παίζει σε αντίπαλη ομάδα;» «Τον Χάρισον εννοείς;» Ο Κρίστι το σκέφτηκε μια στιγμή. «Το αφεντικό του είναι ένας μαλάκας από το Λίβερπουλ ονόματι Χάνλον. Αλλά μπαίνουμε σε περίοδο μεταγραφών. Μπορεί να αλλάξει ομάδα...» Έκλεισε το μάτι στον Ρέμπους και

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=