Το μπλε του μεσονυχτίου

IAN RANKIN 28 «Θα έχουμε φασαρίες» τον πληροφόρησε. «Ήρεμα, Μπόμπι» προειδοποίησε ο δεσμοφύλακας σηκώνοντας το χέρι του. Ο Μπριγκς σταμάτησε δυο βήματα πριν από τον Ρέμπους δείχνοντάς τον απειλητικά με το δάχτυλο. «Αυτό το κάθαρμα με κάρφωσε» μούγκρισε με μάτια που έλαμπαν και δόντια ξεγυμνωμένα. Σάλια πετάχτηκαν από το στόμα του, μερικές σταγόνες βρήκαν τον Ρέμπους στο πρόσωπο. «Αυτό έγινε τον προηγούμενο αιώνα, Μπόμπι» αντέτεινε ο Ρέμπους. «Και τώρα δεν είσαι εδώ για εκείνη την ιστορία». Εντωμεταξύ, ο Έβερετ Χάρισον πλησίασε και έπιασε δυνατά τον ώμο του Μπριγκς. «Όλα εντάξει, Μπόμπι;» Ο Μπριγκς δεν τράβηξε τα μάτια του από τον Ρέμπους. «Είπαν έναν σωρό ψέματα για μένα στο δικαστήριο, αυτός και το σινάφι του. Έφαγα πέντε χρόνια». «Καλά τα λες, Μπόμπι» συμφώνησε ο Ρέμπους. «Το θύμα κλότσησε μόνο του τα πλευρά του, και τα έσπασε, όλο το ξεχνάω αυτό». «Εσύ μπορεί να το ξεχνάς, εγώ όμως δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Θα μου το πληρώσεις, Ρέμπους». «Όπως νομίζεις, Μπόμπι». Ο Μπριγκς φαινόταν έτοιμος να ορμήσει, αλλά η λαβή του Χάρισον έγινε ακόμα πιο δυνατή και ο δεσμοφύλακας πλησίασε το χέρι του στον συναγερμό. Με εμφανή προσπάθεια, ο Χάρισον έστρεψε τον Μπριγκς και άρχισε να τον οδηγεί πάλι στον κυρίως χώρο της πτέρυγας, κρατώντας τον γερά από τους ώμους. «Ίσως θα ήταν καλύτερα να τρώω τα γεύματά μου στο κελί αποδώ και πέρα» είπε ο Ρέμπους στον δεσμοφύλακα, στο μέτωπο του οποίου είχαν εμφανιστεί στάλες ιδρώτα. «Θα το σημειώσω» απάντησε εκείνος. «Ο Μπόμπι είναι από τους τύπους που δεν θέλεις να τον κάνεις εχθρό σου». «Θα του στείλω τότε ένα κουτί σοκολατάκια, για να τον γλυκάνω...» Είκοσι λεπτά αργότερα επέστρεψαν στην πτέρυγά τους,

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=