ΤΟ ΜΠΛΕ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΧΤΙΟΥ 21 ακόμα πιο γεμάτες, αλλά εδώ η ζωή ήταν ευκολότερη για όλους όσο ένας τύπος σαν τον Κρίστι ασκούσε κάποιον έλεγχο. Την ημέρα που ο Ρέμπους μεταφέρθηκε στο μόνιμο κελί του, ο Κρίστι τον επισκέφτηκε. Είχε παχύνει λίγο, τα μαλλιά του ήταν μακριά και χτενισμένα προς τα πίσω. Ήθελε να ευχαριστήσει τον Ρέμπους που τον απάλλαξε από τον Μόρις Τζέραλντ Κάφερτι. Μόνο που ο Ρέμπους είχε καταδικαστεί για απόπειρα ανθρωποκτονίας, όχι για φόνο. Παρ’ όλα αυτά, ο δικαστής τού είχε επιβάλει ισόβια κάθειρξη, παρά τις διαμαρτυρίες του Ρέμπους ότι σκόπευε απλώς να τρομάξει τον «Μπιγκ Τζερ» όταν του έβαλε το μαξιλάρι στο πρόσωπο. Αυτό δεν άρεσε στον εισαγγελέα, ο οποίος παρουσίασε στο δικαστήριο τον Κάφερτι σαν Μητέρα Τερέζα καθηλωμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο, και όχι ως επαγγελματία κακοποιό. Φρόντισε να ξεθάψει όλες τις προηγούμενες προστριβές του Ρέμπους με τον Κάφερτι, τις οποίες εξέθεσε στους ενόρκους για να πετύχει την καταδίκη του. Ωστόσο, ο θάνατος του Κάφερτι είχε αφήσει ένα κενό, καθώς ο αλαζονικός υπαρχηγός του, ο Άντριου Ντάουνς, είχε φοβηθεί και είχε φύγει από την πόλη. Το Εδιμβούργο ήταν πια στα χέρια του Κρίστι, ο οποίος ασκούσε τον έλεγχο από απόσταση, καθισμένος στον θρόνο του μέσα στις Βασιλικές Φυλακές του Εδιμβούργου –ή τουλάχιστον στην καρέκλα δίπλα στο γραφείο του Ρέμπους. «Βολεύτηκες; Θέλεις να σου φέρω κάτι; Ξέρω ότι έξω το έτσουζες, αλλά εδώ μέσα είναι πιο δύσκολο να βρεις αλκοόλ. Τα χάπια, από την άλλη, είναι το πιο εύκολο· αντικαταθλιπτικά ή υπνωτικά, γρήγορα ξεχνάς ότι είσαι μέσα σε τέσσερις τοίχους. Ξεχνάς όλα τα στραβά». «Άρα για κάνα Τονοτίλ ούτε λόγος, ε;» αστειεύτηκε ο Ρέμπους, αλλά ο Κρίστι τον κοίταξε με απορία. «Ξέχνα το» είπε ο Ρέμπους. Μετά: «Εγώ τώρα πρέπει να σ’ ευχαριστήσω για τη μεταφορά μου;» Ο Ρέμπους γνώριζε τον Κρίστι από τότε που ήταν ακόμη έφηβος, την εποχή που ήθελε παθιασμένα να εκδικηθεί τη δο
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=