IAN RANKIN 20 εθισμού τους είχαν καταλήξει με προβλήματα στην ουροδόχο κύστη και κολοστομίες. Ήταν γνωστοί ως Σακουλάκης Ένα, Δύο και Τρία. Οι νοσηλευτές κουβαλούσαν μαζί τους πορτοκάλια, επειδή μείωναν τις παρενέργειες των συνθετικών κανναβινοειδών όπως το spice. Ο Ρέμπους είχε δει, επίσης, πολλούς αυτοτραυματισμούς, φυλακισμένους με ουλές στα χέρια, μερικές πρόσφατες και ακόμη ερεθισμένες από το ξυράφι. Κανείς δεν το συζητούσε· ήταν απλώς άλλο ένα στοιχείο της ζωής πίσω από τα κάγκελα. Ο Τένεντ είχε δίκιο σ’ ένα πράγμα· ο Ρέμπους δεν είχε αντιληφθεί καμία μνησικακία εναντίον του. Υπήρχε ένας τύπος, ο ΤζοΤζο Πίτερς, με τρεις φόνους στο ενεργητικό του, που φυλακίστηκε μετά από επανεξέταση μιας παλιάς ανεξιχνίαστης υπόθεσης στην οποία συμμετείχε ο Ρέμπους. Πλέον, όμως, έπασχε από άνοια, και δεν ξεμύτιζε σχεδόν από το κελί του. Οι άλλοι φυλακισμένοι κοίταζαν αν είναι καλά και του πήγαιναν γλυκά. Ο Ρέμπους είχε περάσει μια μέρα από το κελί του και ο Πίτερς τον κοίταξε με βλέμμα απλανές, μασουλώντας μια καραμέλα με τα λιγοστά δόντια που του είχαν απομείνει. «Κανονικά, δεν θα έπρεπε να βρίσκεται εδώ» είχε σχολιάσει ένας νεότερος κρατούμενος, καταφτάνοντας με μια χούφτα καραμέλες. «Στο σπίτι ή σε οίκο ευγηρίας, αν είχαν λίγη ανθρωπιά μέσα τους». Η είδηση είχε φτάσει ως τα αυτιά του Ντάριλ Κρίστι, ο οποίος σταμάτησε τον Ρέμπους στον διάδρομο αργότερα την ίδια μέρα. «Πιστεύεις ότι ο ΤζοΤζο θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόβλημα;» τον είχε ρωτήσει. «Αποκλείεται». Ο Κρίστι έγνεψε αργά και απομακρύνθηκε, κάτω από το βλέμμα δυο φυλάκων. Ο Ρέμπους αμφέβαλλε αν θα έσπευδαν να τον σώσουν σε περίπτωση που του είχε επιτεθεί ο Κρίστι. Υπήρχε έλλειψη προσωπικού –σε όλες τις φυλακές έτσι ήταν– και οι κρατούμενοι ήταν υπεράριθμοι. Άλλες φυλακές ήταν
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=