ΤΟ ΜΠΛΕ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΧΤΙΟΥ 19 «Φρόντισαν να τον εξουδετερώσουν, βασικά. Βρήκατε το όπλο;» Ο Τζέικομπς κοίταξε τριγύρω. «Ήδη είπα περισσότερα απ’ όσα έπρεπε». Ο Ρέμπους έκανε ένα βήμα ελπίζοντας να ρίξει μια ματιά στον διάδρομο, αλλά ο νεαρός φύλακας του έκλεισε τον δρόμο. Μια δυνατή φωνή ακούστηκε πίσω από την πόρτα του διπλανού κελιού. «Κάνε πιο γρήγορα, ρε μαλάκα Κάιλι! Η κοιλιά μου διαμαρτύρεται από την πείνα!» Ο Τζέικομπς άρχισε να κλείνει την πόρτα του Ρέμπους. «Μη χάνεσαι» του είπε ο Ρέμπους. Κάθισε στην άκρη του κρεβατιού του, ακούγοντας την πόρτα να κλειδώνει. Βάσει προγράμματος τώρα θα βοηθούσε στη βιβλιοθήκη. Του είχαν προτείνει και το σφουγγάρισμα ή τη λάντζα στην κουζίνα, αλλά η συνύπαρξη με τα βιβλία τού φάνηκε πιο δελεαστική. Η βιβλιοθήκη βρισκόταν κοντά στο νοσηλευτήριο και στις νοσηλεύτριες. Ο Ρέμπους προμηθευόταν αποκεί τακτικά εισπνευστήρες για τη ΧΑΠ του – πάντα με την προειδοποίηση να μην τους δώσει αλλού. «Μερικοί χρήστες τούς μετατρέπουν σε μπονγκ» του είχαν πει. Αν και η κάνναβη δεν ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα εκεί μέσα. Το spice* και τα οπιοειδή θέριζαν εδώ και αρκετά χρόνια. Κεταμίνη, νιταζένη, θιενοδιαζεπίνη, βρομαζολάμη –ο Ρέμπους είχε χάσει την μπάλα, κάτι που δεν είχε σημασία, καθώς οι περισσότεροι φυλακισμένοι τα αποκαλούσαν απλώς «βένζο», βενζοδιαζεπίνες, και δεν τους απασχολούσαν οι δόσεις και οι συνδυασμοί τους. Η χρήση τους κρυβόταν εύκολα και δεν άφηνε εμφανή σημάδια. Από το μεσημέρι και μετά, έβλεπες τις επιπτώσεις των βενζοδιαζεπινών: αποβλακωμένα πρόσωπα πάνω σε ακίνητα κορμιά. Υπήρχαν τρεις χρήστες κεταμίνης που λόγω του * Συνθετικό κανναβινοειδές, γνωστό και ως «συνθετική μαριχουάνα» ή K2.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=