Το κάλεσμα της οπτασίας

ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΟΠΤΑΣΙΑΣ 21 ρο το σπίτι κάτω από τη μύτη του και υποσχέθηκε εντός της εβδομάδας να καταλήξει σε μια απόφαση. Την άλλη μέρα επισκέφθηκε πάλι το σπίτι, το περιεργάστηκε από πάνω μέχρι κάτω και ύστερα επέστρεψε στο διαμέρισμά του για να κάνει ένα μπάνιο. Γοητεύθηκε αφάνταστα από το κομμάτι του σπιτιού το οποίο είχε ήδη αποφασίσει ότι θα γινόταν δικό του. Μ’ ένα γερό καθάρισμα και ένα βάψιμο και με τα παλιά έπιπλα της γιαγιάς του Όλερον θα γινόταν εξαιρετικά χαριτωμένο. Πήγε στην αποθήκη για να ξαναθυμηθεί τα μισοξεχασμένα του υπάρχοντα και να μετρήσει τις διαστάσεις· κι αποκεί έφυγε γραμμή για έναν ελαιοχρωματιστή. Ήταν πολύ απασχολημένος με την τακτική του εργασία και θα ευχόταν η πινακίδα να είχε τραβήξει την προσοχή του είτε μερικούς μήνες νωρίτερα είτε αργότερα μες στη χρονιά· μα ο ταχύτερος δρόμος θα ήταν να διακόψει εντελώς τη δουλειά του, ώσπου να μετακομίσει… Ένα δεκαπενθήμερο αργότερα, ο πρώτος του όροφος είχε βαφτεί στο γλυκό άσπρο χρώμα της κουφοξυλιάς, η μπογιά είχε στεγνώσει και ο Όλερον βρισκόταν στα μισά της εγκατάστασής του. Ήταν αναζωογονημένος, ενθουσιασμένος· κι έτριβε τα χέρια του καθώς γυάλιζε και τοποθετούσε τα πράγματα της γιαγιάς του –τον ψηλό μπουφέ με το πλέγ-

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=