OLIVER ONIONS 20 «Θα ήταν άραγε δυνατό να νοικιάσω μόνον έναν όροφο;» Ο μακρυμύτης άντρας δεν ήξερε· ίσως αυτοί… «Ποιοι είναι αυτοί;» Ο άντρας έδωσε στον Όλερον το όνομα ενός δικηγορικού γραφείου στο Λίνκολνς Ιν. «Μπορείτε να αναφέρετε το όνομά μου – Μπάρετ» πρόσθεσε. Η πίεση της δουλειάς εμπόδισε τον Όλερον να κατέβει εκείνο το απόγευμα στο Λίνκολνς Ιν, αλλά πήγε την επομένη κι αμέσως του προτάθηκε να αγοράσει ολόκληρο το σπίτι με πενήντα λίρες προκαταβολή και το υπόλοιπο ποσό της τιμής αγοράς σε υποθήκη. Χρειάστηκε μισή ώρα για να διαλύσει τις αυταπάτες από το μυαλό του δικηγόρου ότι επιθυμούσε κάτι περισσότερο από το σπίτι, παρεκτός να νοικιάσει έναν μόνο όροφο. Το αποτέλεσμα ήταν κάτι ξερά, μασημένα λόγια και ο δικηγόρος δεν ήταν καθόλου βέβαιος πως είχε τη δικαιοδοσία να κάνει όπως του πρότεινε ο Όλερον· τελικά, όμως, δήλωσε επιφυλακτικά ότι κάτι μπορούσε να γίνει, υπό την προϋπόθεση πως θα παρέμεναν οι πινακίδες και υπό την προϋπόθεση πως θα συμφωνούσαν να τερματιστεί αυτομάτως το συμβόλαιό τους, χωρίς περαιτέρω ειδοποίηση, σε περίπτωση εκμίσθωσης όλου του οικήματος. Στον Όλερον φάνηκε αμελητέο το ρίσκο να νοικιαστεί ξαφνικά ολόκλη-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=