Το ημερολόγιο της κρίσης

Τ Ο Η Μ Ε Ρ Ο Λ Ο Γ Ι Ο Τ Η Σ Κ Ρ Ι Σ Η Σ 12 ράσα του καλόγερου Εφραίµ. Η οικονοµική κρίση ήταν δεύτερο θέµα. Ζούσαµε ακόµη στην εποχή της αµεριµνη- σίας. Τα νέα από τα µέτωπα της Κρίσης τα παρακολου- θούσαµε χαλαρά – σαν να επρόκειτο για έναν σεισµό στο Περού, ένα τσουνάµι στη Σρι Λάνκα ή ένα µακελειό στην Καµπούλ. Συνταρακτικό – αλλά δεν µας αφορά άµεσα. Είχα το προνόµιο, αυτά τα τρία χρόνια µετά το κραχ, να ταξιδεύω ακολουθώντας τη διαδροµή της Κρίσης. Αφού είχα βρεθεί, κατά λάθος σχεδόν, στο επίκεντρο του σεισµού στην καρδιά του Μανχάταν, βρέθηκα στη συνέχεια σε κάθε εστία καθενός από τους µετασεισµούς της Κρίσης, σε κάθε ακτή όπου ξεσπούσαν τα κύµατα του τσουνάµι. Στο Ρέικιαβικ της Ισλανδίας, την ηµέρα που η Βουλή της χώρας παρέπεµπε σε δίκη τον πρώην πρωθυ- πουργό για αµέλεια περί τη διαχείριση των οικονοµι- κών. Στο ∆ουβλίνο, την ηµέρα που η χώρα υπέγραφε το δικό της µνηµόνιο. Στη Βουδαπέστη, όταν κατέπλεε εκεί ο Ντοµινίκ Στρος Καν. Στη Λισαβόνα, την ηµέρα που τα τρία µεγάλα κόµµατα της χώρας συνυπέγραφαν τη συμ- φωνία με την τρόικα. Η Ισλανδία ήταν η πρώτη χώρα του κόσµου που επλήγη από το τσουνάµι της Κρίσης, το πρώτο παρά- δειγµα µετατροπής της πιστωτικής κρίσης σε κρίση δηµόσιου χρέους, η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που υπο- χρεώθηκε στον µετά Lehman κόσµο να καταφύγει στο ∆ιεθνές Νοµισµατικό Ταµείο. Ακολούθησαν η Ουγγα-