Το ημερολόγιο της κρίσης

13 Π Ρ Ό Λ Ο Γ Ο Σ ρία, η Ρουµανία, η Λετονία. Κι έπειτα η Ιρλανδία και η Πορτογαλία. Και η Ελλάδα, φυσικά. Αυτό είναι το ηµερολόγιο του ταξιδιού. Ο γύρος του κόσµου της Κρίσης µέσα σε τρία χρόνια. ∆εν είναι μια θεωρητική ανάλυση. Δεν έχει τέτοια φιλοδοξία. Είναι μια αφήγηση σε πρώτο ενικό. Το οδοιπορικό ενός αδαούς ρεπόρτερ στον γαλαξία της Κρίσης, σε αναζήτηση νοήµα- τος. Το καταγράφω εδώ για δύο λόγους. Πρώτα, από προσωπική ανάγκη. Για να δοκιµάσω να ενώσω µε µι- κρές γραµµές τις άπειρες κουκκίδες που απλώνονται σε χαοτικά σχήµατα εµπρός µου και για να προσπαθήσω να τους δώσω µια κάποια µορφή, µια αναγνωρίσιµη εικόνα. Κι έπειτα, με την ελπίδα ότι αυτό µπορεί να είναι χρήσιµο ή τουλάχιστον παρηγορητικό και για άλλους ανθρώπους, που έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν, από τις µονές του ιδιωτικού του βίου ο καθένας, την ίδια διαδροµή· από το αρχικό ξάφνιασµα, την αγωνία, τις απορίες, τις διαψεύ- σεις και τη σύγχυση προς αναζήτηση µιας εξήγησης σε όλα αυτά. Και μιας πρόβλεψης για το μέλλον. Στη χειρότερη περίπτωση, αυτές οι ταξιδιωτικές ση- μειώσεις που καταγράφονται με απλή χρονολογική σει- ρά, από τον Σεπτέμβριο του 2008 ως τον Οκτώβριο του 2011, από την πτώση της Lehman Brothers ως το ελλη- νικό «κούρεμα», θα μπορούσαν να είναι η πρώτη ύλη για μια προϊστορία της καταστροφής που δεν μπορέσαμε να αποτρέψουμε.