16 «Κι εγώ!» είπε αμέσως ο Ζίπελ. «Μόνο τους καλύτερους! Οι άλλοι δε χρειάζεται να έρθουν καν». «Μμμ» μουρμούρισε ο Πάουλ, γράφοντας «Ντενίζ» σε έναν από τους φακέλους. «Και ποιοι είναι οι καλύτεροί σου φίλοι;» Ο Ζίπελ το σκέφτηκε. Μετά είπε: «Ε, εσύ, φυσικά. Εσύ είσαι οι καλύτεροί μου φίλοι: ο πρώτος καλύτερός μου φίλος, ο δεύτερος καλύτερός μου φίλος και ο τρίτος καλύτερός μου φίλος. Άρα, εσύ δε θα πάρεις μόνο μία πρόσκληση, αλλά τρεις». «Δεν πειράζει, μία πρόσκληση μου φτάνει». Ο Πάουλ χαμογέλασε. «Και η κυρία Βίλχελμ!» πρόσθεσε ο Ζίπελ. «Πρέπει να έρθει κι αυτή. Εσύ είσαι ο καλύτερός μου φίλος και η κυρία Βίλχελμ είναι η καλύτερή μου φίλη». Η κυρία Βίλχελμ μένει στο ίδιο κτίριο με τον Πάουλ, στον έκτο όροφο. Αυτή έδωσε στον Ζίπελ την παλιά όμορφη κλειδαριά στην οποία κοιμάται. «Εντάξει» είπε ο Πάουλ. «Άρα θα γράψεις δύο προσκλήσεις και την Κυριακή θα γιορτάσουμε μαζί». «Και είσαι σίγουρος πως θα μου κάνεις ένα δώρο;» ρώτησε ο Ζίπελ με ενθουσιασμό. «Φυσικά!» τον διαβεβαίωσε ο Πάουλ. «Αχ, λατρεύω τα γενέθλια» είπε ο Ζίπελ και άρχισε να στροβιλίζεται στον αέρα τόσο γρήγορα, που φαινόταν σαν λευκή φωτεινή σερπαντίνα. Ξαφνικά σταμάτησε. «Για περίμενε... και τι ακριβώς κάνεις σε ένα πάρτι γενεθλίων;» «Θα το δεις από μένα, μιας και γιορτάζω μία μέρα πριν από εσένα. Αλλά θέλω να κρυφτείς καλά όταν έρθουν οι φίλοι μου, και να μου υποσχεθείς ότι δε θα κάνεις ανοησίες».
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=