Το φαντασματάκι της κλειδαρότρυπας 2 - Περιπέτεια στο λούνα παρκ

15 μάτιο σαν να έψαχνε εκεί για την απάντηση. «Ήταν... στις 51 Ημερολομβρίου!» «Ημερολομβρίου;» ρώτησε ο Πάουλ. «Αλήθεια; Δεν τον ξέρω αυτόν τον μήνα». «Και όμως» είπε ο Ζίπελ περήφανα «είναι ο πιο σημαντικός μήνας για τα φαντάσματα. Ακριβώς τότε γεννήθηκα. Και θα γίνω... εσύ πόσο θα γίνεις;» «Θα γίνω εννέα το επόμενο Σάββατο» είπε ο Πάουλ. «Ακριβώς!» αναφώνησε ο Ζίπελ, κουνώντας ενθουσιασμένα τα χεράκια του στον αέρα. «Γι’ αυτό κι εγώ θα γίνω οκτώ την επόμενη Κυριακή!» «Οκτώ;» «Εσύ γίνεσαι εννέα, οπότε εγώ παίρνω το οκτώ». Σκέφτηκε λίγο και τελικά ρώτησε: «Η Κυριακή αργεί να έρθει;». «Σε οκτώ μέρες» είπε ο Πάουλ. «Όχουου!» αναστέναξε ο Ζίπελ. «Πολύ αργεί. Περνάει το αύριο, περνάει το μεθαύριο, και η Κυριακή θα έρθει πιο μετά και ακόμα πιο μετά. Δεν μπορώ να πάρω τα δώρα νωρίτερα;» «Όχι». Ο Πάουλ κούνησε το κεφάλι. «Τα δώρα γενεθλίων τα παίρνεις πάντα στα γενέθλιά σου. Αλλά ποιον να καλέσουμε στο πάρτι σου;» «Εμμμ... δηλαδή... πολλούς!» Ο Ζίπελ κούνησε όλα του τα δάχτυλα σαν να μετρούσε ενθουσιασμένος. «Πάρα πολλούς. Μη σου πω και όλους!» «Εγώ θα καλέσω μόνο τους καλύτερούς μου φίλους» είπε ο Πάουλ. Για να είμαστε ειλικρινείς, αυτό ήταν λίγο ψέμα. Ο Πάουλ είχε μόνο έναν φίλο στο σχολείο, τον Λίνους. Αλλά κάλεσε και τέσσερα παιδιά από τη γειτονιά με τα οποία έπαιζε καμιά φορά.

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=