13 «Να παίξεις;» ρώτησε ο μπαμπάς του. «Τι ακριβώς έπαιξες με τις κάλτσες μου;» «Ε… Δοκίμαζα διάφορες μεταμφιέσεις» μουρμούρισε ο Πάουλ και του έδωσε στα χέρια όλο τον σωρό από κάλτσες. Μετά είπε γρήγορα: «Και τώρα συγγνώμη, έλεγα να τελειώσω με τις προσκλήσεις πριν το πρωινό». «Ωραία» είπε ο μπαμπάς του. «Καλά θα κάνεις». Ο Πάουλ κάθισε στο γραφείο του και βιαστικά πήρε ένα στιλό στο ένα χέρι και μια μπλε κάρτα στο άλλο, για να δείξει ότι ήταν πραγματικά απασχολημένος και δυστυχώς δε θα μπορούσε να απαντήσει σε άλλες ερωτήσεις. Ο μπαμπάς έκλεισε την πόρτα και βγήκε στον διάδρομο. Ο Πάουλ τον άκουσε να μουρμουρίζει κάτι για μικρά λευκά ψίχουλα σε όλες του τις κάλτσες. Δεν πρόλαβε να ακούσει περισσότερα, γιατί ο Ζίπελ ξεπρόβαλε από το κρεβάτι θυμωμένος. «Πάει ο υπέροχος ζωολογικός μου κήπος» μουρμούρισε. «Και ο ελέφαντας δεν πρόλαβε καν να τελειώσει το φαγητό του. Δεν μπορείς έτσι απλά να...» Ξαφνικά σταμάτησε να μιλάει και έμεινε μετέωρος πάνω από το γραφείο. «Ε;» έκανε με απορία και έδειξε τις προσκλήσεις. «Τι ωραία, πολύχρωμα χαρτιά; Για μένα είναι;» «Μόνο το ένα» είπε ο Πάουλ. «Τα υπόλοιπα είναι για τους φίλους μου». «Γιατί;» «Γιατί τους προσκαλώ. Στα γενέθλιά μου». «Αχά, γενιέθλια. Και θα έρθουν μόνο άτομα με γένια δηλαδή;» Ο
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=