JAMES BALDWIN 16 νομίζω να σήμαινε πραγματικά τίποτα περισσότερο – τουλάχιστον όχι μέχρι που έκανε εκείνο το ταξιδάκι στην Ισπανία κι όταν βρέθηκε εκεί πέρα, μόνη της, άρχισε ίσως να αναρωτιέται αν αυτό που ήθελε ήταν να περάσει όλη της τη ζωή πίνοντας και χαζεύοντας τους άντρες. Εκείνη τη στιγμή όμως ήταν ήδη πολύ αργά. Ήμουν ήδη με τον Τζοβάνι. Προτού φύγει για την Ισπανία της είχα ζητήσει να με παντρευτεί. Κι εκείνη έβαλε τα γέλια, γέλασα κι εγώ, αυτό όμως έκανε με κάποιον τρόπο πιο σοβαρή την υπόθεση για μένα και επέμεινα. Κι ύστερα είπε ότι ήθελε να φύγει, να πάει κάπου και να το σκεφτεί. Κι εκείνη την τελευταία νύχτα που ήταν εδώ, την τελευταία φορά που την είδα καθώς ετοίμαζε τη βαλίτσα της, της είπα ότι κάποτε την είχα αγαπήσει και έπεισα και τον εαυτό μου. Αναρωτιέμαι όμως αν την αγάπησα. Σίγουρα είχα στο μυαλό μου τις νύχτες μας στο κρεβάτι, εκείνη την περίεργη αθωότητα και εμπιστοσύνη, που δεν θα ξαναϋπάρξουν πια και που έκαναν τις νύχτες εκείνες τόσο θεσπέσιες, τόσο ξεκομμένες από το παρελθόν, το παρόν και οτιδήποτε μελλούμενο, τόσο ξεκομμένες τελικά από τη ζωή μου, αφού δεν χρειαζόταν να αναλάβω γι’ αυτές καμία ευθύνη εξόν από την καθαρά μηχανική. Κι αυτές οι νύχτες συντελούνταν κάτω από έναν ξένο ουρανό, κανένας δεν μας έβλεπε, καμία ποινή δεν καραδοκού-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=