ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΟΥ ΤΖΟΒΑΝΙ 15 θεται ένα κορίτσι που θα αναρωτιέται γιατί δεν τη φλερτάρω, με τεντωμένα νεύρα από την παρουσία των φαντάρων. Θα είναι όλα ίδια, μόνο εγώ θα είμαι πιο γαλήνιος. Κι η εξοχή είναι γαλήνια απόψε, αυτή η εξοχή που αντανακλάται μέσα από την εικόνα μου στο τζάμι. Αυτό το σπίτι βρίσκεται στις παρυφές ενός μικρού παραθεριστικού κέντρου – που είναι ακόμη άδειο, δεν έχει ακόμη αρχίσει η σεζόν. Βρίσκεται σ’ έναν μικρό λόφο, φαίνονται από κάτω τα φώτα της πόλης και ακούγεται η βουή της θάλασσας. Το νοικιάσαμε με την Έλα, το κορίτσι μου, στο Παρίσι, από φωτογραφίες πριν από μερικούς μήνες. Είναι τώρα μία βδομάδα που έφυγε. Βρίσκεται στον ωκεανό αυτή τη στιγμή, επιστρέφοντας στην Αμερική. Τη φαντάζομαι, πολύ κομψή, σε υπερένταση και λαμπερή, μέσα στο φως που πλημμυρίζει το σαλόνι του υπερωκεάνιου, να πίνει κάπως υπερβολικά γρήγορα και να γελάει και να χαζεύει τους άντρες. Έτσι τη γνώρισα, σ’ ένα μπαρ του Σεν Ζερμέν ντε Πρε, έπινε και χάζευε και γι’ αυτό μου άρεσε, σκέφτηκα πως θα ήταν καλή παρέα για διασκέδαση. Έτσι άρχισε αυτή η ιστορία, αυτό σήμαινε για μένα και τίποτα άλλο. Αμφιβάλλω και τώρα, παρ’ όλα όσα έγιναν, αν σήμαινε πραγματικά για μένα τίποτα περισσότερο. Κι ούτε και για κείνη
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=