Η τέλεια καταιγίδα

Η ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ: ΤΟ ΝΑΤΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ 11η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 22 Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ και θα έπρεπε να χρησιμο­ ποιούνται για την υλοποίηση συγκεκριμένων στόχων, τουλάχι- στον στις σχέσεις με τους γείτονες. Κανείς στο εσωτερικό δεν προβληματίζεται πώς είναι δυνατόν ύστερα από πολέμους που κόστισαν τη ζωή σε εκατομμύρια Γάλλους και Γερμανούς και τη μεταξύ τους αλλαγή συνόρων οι δύο χώρες να συνεργάζονται στενά σε καθημερινή βάση και να ηγούνται της Ευρώπης, και παράλληλα η Ελλάδα να διατηρεί ανοικτά και επίκαιρα σοβα- ρότατα και ιδιαίτερα επικίνδυνα προβλήματα με όλες τις γειτο- νικές χώρες. Πώς είναι δυνατόν η Ελλάδα ως μέλος και των δύο σημαντικότερων οργανισμών, με σαφές οικονομικό προβάδισμα και με πρωτοβουλίες καταλυτικής σημασίας για το μέλλον της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στις διευρύνσεις του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με οικονομική και στρατιωτική πα- ρουσία στα Δυτικά Βαλκάνια, να μην είναι ικανή να παίξει κατά τα τελευταία είκοσι χρόνια –που έφεραν τα πάνω κάτω στην περιοχή και στους ευάλωτους από κάθε άποψη γείτονες– απο- λύτως κανέναν μακροχρόνιο, ουσιαστικό, προς όφελός της ρό- λο στην περιοχή της άμεσης γειτονιάς της. Το τραγικό της όλης υπόθεσης και της αδυναμίας αποκόμι- σης του οποιουδήποτε κέρδους είναι ότι για όλα –πολιτικά, οικονομικά, πολιτιστικά– λέμε ότι ευθύνεται πάντα κάποιος ξένος, κάποιος τρίτος, κάποιος διαβολικός οργανισμός, κά- ποιος «ανθέλληνας». Ακόμα και το τελευταίο, ο όρος «φιλέλ- ληνας-ανθέλληνας», είναι ελληνική εφεύρεση, από την εποχή της Επανάστασης του 1821 , για να έχουμε τη δυνατότητα να επιρρίψουμε την ευθύνη σε κάποιον άλλο, τον οποιονδήποτε «ανθέλληνα» μας εξυπηρετεί τη δεδομένη στιγμή. Αρνούμαστε επίμονα να κοιτάξουμε την πραγματικότητα στα μάτια, να απο-