Η τέλεια καταιγίδα

Η ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ: ΤΟ ΝΑΤΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ 11η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 18 προσώπους των Συμμάχων. Οι παίκτες απέτυχαν επειδή υπήρ- ξε μια εσφαλμένη ερμηνεία των πολλαπλών μηνυμάτων, που οδήγησε σε ατυχείς και λανθασμένους υπολογισμούς. Οι Ηνω- μένες Πολιτείες είχαν στείλει στους Συμμάχους πεντακάθαρα όλα τα πιθανά μηνύματα μετά την 11 η Σεπτεμβρίου, και ειδι- κότερα κατά τη διάρκεια των επισκέψεων του Βοηθού Υπουρ- γού Εξωτερικών Richard Armitage στην έδρα της Συμμαχίας τον Σεπτέμβριο του 2001 και του NAC στην Ουάσιγκτον τον Ιούνιο του 2002 , μια καταλυτική για τις επερχόμενες εξελίξεις χρονική περίοδο πριν και μεταξύ των στρατιωτικών επιχειρή- σεων στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ. Σε πολλές συμμαχικές πρωτεύουσες είτε δεν άρεσαν αυτά τα μηνύματα είτε ξεπερνού- σαν τις δυνατότητες χειρισμού τους και προτίμησαν να τα βά- λουν στην κατάψυξη. Και αυτό έως ότου ήταν πολύ αργά για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση συλλογικά. Στραβοπατήματα όπως αυτό δεν συμβαίνουν μεμονωμένα. Ύστερα από σκαμπανεβάσματα πολλών μηνών, θα έλεγα ότι στα τέλη του 2003 το ΝΑΤΟ ήταν πλέον στον σωστό δρόμο και σε ένα καλό σημείο. Η τελευταία διεύρυνση το 1999 , η οποία αύξησε τον αριθμό των Συμμάχων στους 19 , κύλησε ομαλά. Η Συμμαχία λειτουργούσε για πρώτη φορά έξω από τη μέχρι τότε γνωστή και αποδεκτή ευρωπαϊκή περιοχή της, δηλαδή στο Αφ- γανιστάν. Η Συμμαχία ήταν παρούσα στα Βαλκάνια, έχοντας πετύχει σταθερότητα και θέσει σε δημοκρατική τροχιά μια ηφαι- στειακή κατάσταση. Η Συμμαχία συνεργαζόταν για πρώτη φορά σε τόσο υψηλό και αναβαθμισμένο επίπεδο με τη Ρωσία, η οποία πίστευα και πιστεύωότι είναι απολύτως απαραίτητος παράγοντας για την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη σταθερότητα. Η Συμμαχία είχε βρει τον ελάχιστο παρονομαστή για συνεργασία με την Ευ-