Η τέλεια καταιγίδα

ΠΡΟΛΟΓΟΣ 19 ρωπαϊκή Ένωση, τον βασικό φυσικό της εταίρο. Επιπλέον, η Συμμαχία για πρώτη φορά στα χρονικά της είχε ενεργοποιήσει τον αρχικό λόγο ύπαρξής της, το Άρθρο 5 του Βορειοατλαντικού Συμφώνου, και υλοποιήσει την απόφαση για δραστηριοποίηση εκτός των γνωστών και περιοριστικών μέχρι τότε γεωγραφικών ορίων της (mission out of area). Από την άλλη πλευρά, η Ελληνική Κυβέρνηση, με βάση τις σχεδόν καθημερινές και πιεστικές, αλλά απόλυτα στοιχειοθε- τημένες, συστάσεις της Μόνιμης Αντιπροσωπείας, έπαιξε ση- μαντικό ρόλο στη διαμόρφωση διάφορων πολιτικών, συνδια­ μόρφωσε ή αποδέχτηκε και υποστήριξε τις περισσότερες από τις αποφάσεις της Συμμαχίας σε κρίσιμα ζητήματα, αποκτώντας ουσιαστική «φωνή», παρά τις έντονες, πολλές φορές, εσωτερι- κές αντιδράσεις στην Αθήνα, και πετυχαίνοντας να καταστεί, έστω και προσωρινά, σοβαρή παράμετρος στις εξελίξεις της περιοχής της. Και αυτό γιατί δεν ακολούθησα ούτε μία ημέρα την εύκολη γραμμή της γνωστής τακτικής «της πεπατημένης», δηλαδή «μην ενοχλείς την Αθήνα για να μη σε ενοχλεί». Πάντα προσπαθούσα να προσφέρω στην Κυβέρνηση και στην Κεντρι- κή Υπηρεσία «μασημένη τροφή» στη βάση των επιτόπου εκτι- μήσεών μου, συντελώντας καταλυτικά στη διαμόρφωση των οδηγιών μου. Η προσέγγισή μου αυτή δεν οφειλόταν σε έπαρ- ση, αλλά στην πεποίθησή μου ότι στους διεθνείς οργανισμούς, όπου οι εξελίξεις κινούνται ταχύτατα και αλλάζουν από στιγμή σε στιγμή, όχι μόνο λόγω των γεγονότων, αλλά και ανάλογα με την πορεία των συζητήσεων, μόνο αυτός που έχει τις άμεσες προσλαμβάνουσες παραστάσεις της πορείας των διαβουλεύ- σεων, του κλίματος που επικρατεί και των ισορροπιών που διαμορφώνονται –πολλές φορές, «κάτω από το τραπέζι» και