9 1 Ένα βράδυ του Ιανουαρίου στις αρχές της δεκαετίας του 1870 η Κριστίν Νίλσον τραγουδούσε στον Φάουστ στην Ακαδηµία της Μουσικής στη Νέα Υόρκη. Μόλο που ήδη συζητιόταν η ανέγερση ενός καινούργιου µεγάρου Όπερας, το οποίο θα συναγωνιζόταν σε κόστος και µεγαλείο εκείνα των µεγάλων ευρωπαϊκών πρωτευουσών, κάπου µακριά στη µητρόπολη «πάνω από τη 40ή Οδό», στον κόσµο της µόδας άρεσε ακόµη να συγκεντρώνεται κάθε χειµώνα στα φθαρµένα κόκκινα και χρυσά θεωρεία της παλιάς Ακαδηµίας. Οι συντηρητικοί τη λάτρευαν γιατί ήταν µικρή και άβολη, και έτσι κρατούσαν απέξω τους «καινούργιους ανθρώπους» που τρόµαζαν αλλά συνάµα γοήτευαν τη Νέα Υόρκη. Οι συναισθηµατικοί ήταν αφοσιωµένοι σε αυτή για το ιστορικό της παρελθόν και οι µουσικοί για την εξαιρετική της ακουστική, που πάντα ήταν τόσο προβληµατική σε αίθουσες κατασκευασµένες για να ακούγεται µουσική. Ήταν η πρώτη εµφάνιση της Μαντάµ Νίλσον ετούτο τον χειµώνα, και όλοι όσους ο ηµερήσιος Τύπος είχε κιόλας συνηθίσει να αποκαλεί «εκπληκτικά λαµπρό ακροατή-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=