ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ 19 τάραχτη επιφάνεια της νεοϋορκέζικης κοινωνίας τα τελευταία πενήντα χρόνια. Οι γνώσεις του είχαν τόσο βάθος και η µνήµη του ήταν τόσο ακριβής, ώστε µάλλον ήταν ο µοναδικός άνθρωπος που µπορούσε να σου πει ποιος ήταν πραγµατικά ο Τζούλιους Μπόφορτ, ο τραπεζίτης, και τι είχε απογίνει ο ωραίος Μποµπ Σπάισερ, ο γηραιός πατέρας της κυρίας Μάνσον Μίνγκοτ, που εξαφανίστηκε µυστηριωδώς (µαζί µε ένα µεγάλο χρηµατικό ποσό) ένα χρόνο µετά τον γάµο του, την ίδια µέρα που µια όµορφη σπανιόλα χορεύτρια, η οποία ξετρέλαινε το κοινό στην παλιά Όπερα στο Μπάτερι, έπαιρνε το πλοίο για την Κούβα. Αλλά αυτά τα µυστήρια, όπως και πολλά άλλα, ήταν σφαλισµένα βαθιά στην καρδιά του κυρίου Τζάκσον. Και δεν ήταν µόνο η οξύτατη αίσθηση τιµής που τον εµπόδιζε να επαναλάβει οτιδήποτε του είχαν εµπιστευτεί, αλλά και η συνειδητοποίηση ότι η φήµη του ως διακριτικού ανθρώπου αύξανε τις ευκαιρίες του να ανακαλύπτει ό,τι ήθελε να µάθει. Γι’ αυτό ολόκληρο το θεωρείο της λέσχης παρακολουθούσε µε εµφανή προσµονή, ενώ ο κύριος Σίλερτον Τζάκσον επέστρεφε τα κιάλια στον Λόρενς Λέφερτς. Για µια στιγµή παρατήρησε βουβά την οµάδα που κρεµόταν από τα χείλη του µε τα γαλακτώδη, γαλάζια µάτια του τα οποία σκίαζαν τα γέρικα βλέφαρά του. Έπειτα έστριψε συλλογισµένος το µουστάκι του και είπε απλώς: «Δεν περίµενα ότι θα τολµούσαν κάτι τέτοιο οι Μίνγκοτ».
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=