Τα κορίτσια του Λα Μπαλέν

T A K O Ρ Ι Τ Σ Ι Α Τ Ο Υ Λ Α Μ Π Α Λ Ε Ν 49 τον εαυτό του σε σχέδια ενός μακρινού μέλλοντος, λες κι εκείνη θα ζήσει περισσότερο από το Σαλπετριέρ και όχι το αντίθετο. «Παρακαλώ, καθίστε». Κάτω από έναν πίνακα του Φρανσουά ντε Τρουά, η ομά- δα των αντρών παραείναι απορροφημένη με τη συζήτησή της για να προσέξει τη Μαργκερίτ. Εντοπίζει με ευκολία τον γιο της Λουσί, τον κόμη ντ’Αρζενσόν – είναι όμορφος σαν τον πατέρα του και έχει τη συμπεριφορά άντρα συνη- θισμένου να κυβερνά, με ένα στόμα σε σχήμα καρδιάς που θαφαινόταν θηλυπρεπές αν δεν συνοδευόταναπό την ογκώ- δη μύτη του. Εκφράζει τη διαφωνία του για την Εταιρεία του Μισισιπή, για τις μετοχές που αγοράζονται κατά εκα- τοντάδες στη Γενική Τράπεζα, υπονοώντας ότι ο Σκοτσέζος που διορίστηκε από τον βασιλιά ως Γενικός Ελεγκτής των οικονομικών καταχράται την εμπιστοσύνη των μετόχων, και ότι ο κύριος Τζον Λο οδηγεί τον κόσμο στην καταστρο- φή με τα χαρτονομίσματά του. Ο νέος αρχηγός της αστυ- νομίας κουνάει καταφατικά το κεφάλι του – η Μαργκερίτ πάντοτε θαύμαζε την ηρεμία που διακατείχε τον ανιψιό της λίγο πριν εξουδετερώσει τον συνομιλητή του. Αυτή τη φο- ρά δεν ακούει την απάντησή του. Ο οικοδεσπότης τους, ο κόμης ντ’Αβό, φωνάζει πιο δυνατά από όλους τους άλλους, υποσχόμενος ότι το κοινοβούλιο θα πολεμήσει το διάταγμα της περασμένης εβδομάδας, ότι δεν θα υπάρξει κρίση κερ- δοσκοπίας. Κανένας δεν τον ακούει. «Η Λουιζιάνα που μας πούλησε ο Γενικός Ελεγκτής δεν υπάρχει» λέει ένας από τους διευθυντές.