Τα κορίτσια του Λα Μπαλέν

J U L I A M A L Y E 48 ρίτ φαντάζεται πως βρίσκεται ήδη στον δρόμο της επι- στροφής, εκεί όπου η ίδια αποφασίζει πότε θα διαλυθεί ένα πλήθος και πότε θα παραμείνει. Καθώς διασχίζουν το ποτάμι, ανοίγει τα μάτια της. Πρα- σινωπό νερό διακρίνεται ανάμεσα στα ξύλινα σπίτια και μια γυναίκα φωνάζει «Προσοχή» ακριβώς πριν αδειάσει ένα δοχείο νυκτός από το παράθυρο. Στο τέλος της γέφυρας, ένα πιτσιρίκι παραπατάει ανάμεσα σε σπασμένα αυγά, με τον παχύρρευστο κρόκο να σκάει ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών του. Έπειτα περνούν από την Παναγία των Παρι- σίων, με τους πύργους της να δεσπόζουν σε θεαματικό ύψος πάνω από το νησί – η πλάτη του καθεδρικού ναού γεμάτη επίστεγες αντηρίδες που συναντούν την κύρια αψί- δα σαν σπόνδυλοι ενός γιγάντιου ζώου. Στη στέγη του κα- θεδρικού, τα στόματα των τερατόμορφων υδρορροών κρέ- μονται μισάνοιχτα, σαν να προσπαθούν να καταπιούν λίγο γαλάζιο ουρανό. Όταν η άμαξα μπαίνει στην αυλή του σπιτιού του κόμη ντ’Αβό, οι άντρες έχουν ήδη φτάσει. Απέξω, οι αμαξάδες ακουμπούν στην κιονοστοιχία και τα χρώματα των λιβρεών τους σχηματίζουν μια περίεργη σημαία. «Ηγουμένη, πόσο χαίρομαι που σας βλέπω». ΗΜαργκερίτ πάντα συμπαθούσε τον Γενικό Εισαγγελέα του βασιλιά. Έχει έντονα χαρακτηριστικά που έρχονται σε αντίθεση με την ακλόνητη αταραξία του: τα τελευταία εί- κοσι χρόνια, η Μαργκερίτ δεν τον έχει δει ποτέ να χάνει την ψυχραιμία του. Φαίνεται επίσης να αγνοεί εντελώς την ηλικία της Μαργκερίτ. Συχνά την περιλαμβάνει μαζί με