Τα κορίτσια του Λα Μπαλέν

J U L I A M A L Y E 44 έπρεπε να είναι περήφανη, αλλά βέβαια το ίδιο ισχύει και για τη Μαργκερίτ. «Τι θέλεις;» τη ρωτάει. Η Σαρλότ την κοιτάζει με τα μεγάλα, γκρίζα μάτια της. «Γιατί το όνομά μου δεν βρίσκεται στον κατάλογο»; Οι λόγοι φαίνονται τόσο προφανείς στηΜαργκερίτ, που της παίρνει λίγη ώρα να απαντήσει. Η Γαλλική Λουιζιάνα είναι επικίνδυνο μέρος και ο κατάλογος σκέτη κατάρα. Ακόμα και αν ηΜαργκερίτ είχε να επιλέξει κορίτσια από το Μεζόν Σαν Λουί, και πάλι θα επέλεγε κάποια άλλη. Ήθελε άνθρωπο με κότσια για να διασχίσει τον ωκεανό και να εγκατασταθεί στην αποικία, άτομο που ούτε η ίδια ούτε η Σαρλότ είχαν δει ποτέ τους εδώ μέσα. Κοιτάζει τη Σαρλότ που κουνάει τα πόδια της πέρα δώθε κρατώντας με τα χέρια της σφιχτά τον πάγκο. Τα δυο δειλά εξογκώματα του στή- θους της φαίνονται παράταιρα. Πριν προλάβει η Μαργκε- ρίτ να πει κάτι, της λέει: «Διαλέξατε τη δεσποινίδα Ζανσόν, τη φίλη μου». Τα πόδια της Σαρλότ κινούνται πιο γρήγορα. «Αν φύγει η Ετιενέτ, θα απομείνω μόνη». «Δεν θα είσαι μόνη. Όχι στο Σαλπετριέρ». «Θα απομείνω μόνη» επαναλαμβάνει η Σαρλότ χαμη- λώνοντας τη φωνή. Η Μαργκερίτ παίρνει μια βαθιά ανάσα. Αποκαλεί το Σαλπετριέρ σπίτι της και οικογένειά της. Το κάνει εδώ και δεκαετίες. Και τώρα, καθισμένη δίπλα σε ένα δωδεκάχρο- νο ορφανό, ένα κορίτσι τρομοκρατημένο από την προοπτι- κή να μείνει μόνο του, δεν σκέφτεται παρά τη Λουσί και την προσωπική της μοναξιά. Θα ήθελε να πει στη Σαρλότ