Τα κορίτσια του Λα Μπαλέν

J U L I A M A L Y E 40 νει τη φωνή της. «Ο πατέρας της είναι τζογαδόρος και σπαταλάει την οικογενειακή περιουσία». Η Μαργκερίτ την ακολουθεί μέχρι τις σκάλες. Θυμάται αυτό που της είπε η προϊσταμένη αδελφή για τους γονείς που δεν μπο- ρούν να αντέξουν οικονομικά τη διαμονή της κόρης τους, για το ότι το κορίτσι είναι διαφορετικό. Αρχικά, η γυναίκα που αντικρίζει ηΜαργκερίτ δεν μοιάζει διαφορετική. Έχει στενούς ώμους και κλείδες κοίλες σαν λακκούβες, ενώ τα φρύδια της είναι σκούρα και λεπτά. Όταν όμως στρέφει το πρόσωπο, το δεξί της μάγουλο καλύπτεται από ένα λευκό σημάδι που απλώνεται από το πιγούνι ως τη γωνία του στόματός της και κάνει τη Μαργκερίτ να θέλει να το κα- θαρίσει. Καθισμένη δίπλα στο σβηστό τζάκι της, σκύβει πάνω από τις σελίδες ενός βοτανολογίου. «Τι υπέροχα χρώματα» λέει ηδεσποινίς Σουιβί δείχνοντας τα αποξηραμένα πέταλα. «Μόνη σας το φτιάξατε, δεσποι- νίς Μπερανζέ;» Η γυναίκα κοιτάζει την προϊσταμένη όπως κάποιος κοι- τάζει τις φλόγες μιας πυρκαγιάς ή τα ρεύματα ενός ποτα- μού. Στρέφεται προς τη Μαργκερίτ. «Σας ευχαριστώ που ήρθατε». Ηφωνή της είναι σταθερή. Ακουμπάει τον δείκτη της κάτω από ένα ντελικάτο κιτρινομόβ λουλούδι. «Θέλω να πάω στη Γαλλική Λουιζιάνα» λέει. Μετά σιωπά.Μετακινείται στη θέση της και επιστρέφει στο βιβλίο της. «Όπως σας είπα» λέει η δεσποινίς Σουιβί αφού κλείνει την πόρτα του υπνοδωματίου «φοβόμουν πως δεν θα κα- τάφερνε να προσαρμοστεί στους κοιτώνες με τα άλλα κο-