Τα κορίτσια του Λα Μπαλέν

T A K O Ρ Ι Τ Σ Ι Α Τ Ο Υ Λ Α Μ Π Α Λ Ε Ν 39 συμπεριφορά για μερικές εβδομάδες, ίσως έχεις την ευκαι- ρία να επιβιβαστείς κι εσύ στο πλοίο». ΓιαμιαστιγμήηΖενεβιέβμαλακώνει – οι μύες του λαιμού της εξαφανίζονται κάτω από το δέρμα της, το χέρι της πέ- φτει πίσωστο πλευρό της. ΗΜαργκερίτ κάνει ναφύγει από το κελί, όταν ξαφνικά την ακούει να λέει: «Εσύ δεν είσαι αυτή που αποφασίζει;». Δεν υπάρχει κακία στον τόνο της – στη Μαργκερίτ θυμίζει τον τρόπο που μεταχειριζόταν η Σαρλότ, χρόνια πριν, για να κάνει ερωτήσεις – με γνήσιο ενδιαφέρον, έτοιμη να επαναλάβει την ίδια πρόταση μέχρι η απάντηση να την ικανοποιήσει. «Μακάρι να ήμουν» λέει η Μαργκερίτ με γυρισμένη την πλάτη. Όταν στρέφεται προς το μέρος της Ζενεβιέβ, το κορίτσι στέκεται στις μύτες των ποδιών της, το κεφάλι της κοιτάζει προς το μικροσκο- πικό παράθυρο και στο μικρό κομμάτι του ουρανού που του αναλογεί. Μόνο μια φορά ζήτησε η κυρία Σουιβί από τη Μαργκερίτ να επιστρέψει στο Μεζόν ντε Κορεξιόν. Αυτή τη φορά συναντιούνται στην άλλη πλευρά του κτιρίου, εκεί όπου μένουν οι πλούσιες ένοικοι – γυναίκες ελαφρώς διαταραγ- μένες και προσωρινά μη αυτοεξυπηρετούμενες, που φυ- λακίζονται σε χρυσά κελιά από οικογένεια και φίλους. H προϊσταμένη θέλει να της μιλήσει ξανά για αυτή την Πε- τρονίλ Μπερανζέ. «Η μητέρα της εξακολουθεί να παριστά- νει τη μεγάλη κυρία» λέει «αλλά, απ’ ό,τι ακούω, δεν θα είναι για πολύ καιρό ακόμα». Η δεσποινίς Σουιβί χαμηλώ-