Τα κορίτσια του Λα Μπαλέν

J U L I A M A L Y E 36 ρηση. Όλες εδώ μέσα έχουν αμαρτήσει με κάποιον τρόπο και οι συγγενείς τους τις έστειλαν στο Σαλπετριέρ με την ελπίδα να αλλάξουν πορεία ζωής. Τα πιο ευκατάστατα κο- ρίτσια έχουν δικό τους δωμάτιο, στην άλλη πλευρά του κτιρίου. Οι φτωχότερες μένουν στους κοιτώνες. Οαπριλιά- τικος ήλιος σχηματίζει τις σκιές τους και, κοιτώντας κάτω, είναι αδύνατον να ξεχωρίσει κανείς πού αρχίζουν τα κορί- τσια και πού τελειώνουν τα αδράχτια τους. «Είναι σχεδόν όλες εδώ» λέει η προϊσταμένη. Μιλάει δυνατά, για να μπορεί να ακούγεται πάνω από τον θόρυβο των αδραχτιών. Αρχίζει να δείχνει κάποιες από τις κοπέλες και ορισμένες σηκώνουν το κεφάλι. Καθώς διασχίζουν τo κεντρικό πέρασμα, η δεσποινίς Σουιβί τής εξηγεί πως έχει λάβει ένααίτημααπό την οικογένειαμιας ενοίκου, μιας από τις εύπορες, που για την ώρα μένει σε δικό της δωμάτιο. Η Μαργκερίτ εστιάζει το βλέμμα της στις ρωγμές του ξύλινου δαπέδου για να μη σκοντάψει. Όταν αντιλαμβάνε- ται το επίμονο βλέμμα της προϊσταμένης, ζητά το όνομα της γυναίκας. «Μπερανζέ» της απαντά η δεσποινίς Σουιβί. «Το κορίτσι ονομάζεται Πετρονίλ Μπερανζέ. Η μητέρα της έγραψε ότι δεν μπορούν πλέον να καλύψουν τη διαμονή της». Τέλος τα προνόμια γι’ αυτή λοιπόν, ούτε κεριά, ούτε δικό της κρεβάτι, ούτε ξύλα για το τζάκι της. «Θα μεταφερ- θεί εδώ μαζί με τις υπόλοιπες» λέει η Μαργκερίτ. Η προϊσταμένη διστάζει. «Μπορεί να δημιουργηθεί πρόβλημα» λέει. «Είναι πολύ διαφορετική. Δεν θα τα πάει καλά με τα άλλα κορίτσια».