Τα κορίτσια του Λα Μπαλέν

T A K O Ρ Ι Τ Σ Ι Α Τ Ο Υ Λ Α Μ Π Α Λ Ε Ν 27 Οι κανάτες του κρασιού αφήνουν υγρούς, διακεκομμένους κύκλους πάνω στο ξύλο. Έξω, η καμπάνα χτυπάει για τη μεσημεριανή προσευχή. Η Μαργκερίτ ρίχνει μια κλεφτή ματιά στην προϊσταμένη. Το βλέμμα της γυναίκας πέφτει πάνω της με οίκτο, λες και κοιτάζει μια κατεστραμμένη κούκλα που κάποτε αγαπούσε. Επιστρέφοντας στο διαμέρισμά της, η Μαργκερίτ δεν εκπλήσσεται καθόλου που βρίσκει στο γραφείο της γράμμα από τη Λουσί. Δεν ανοίγει αμέσως τον φάκελο. Αντ’ αυτού ψάχνει στο ράφι με τα αρχεία όσο πιο γρήγορα μπορεί, μουρμουρίζοντας το αλφάβητο, όπως κάνει πάντα όταν ψάχνει για οποιοδήποτε γράμμα μετά το Δ. Το έγγραφο που τραβάει από τον σωρό είναι λευκό ακόμα, σε αντίθεση με τα χαρτιά αποκάτω, που έχουν πάρει ένα χρώμα καφετί σαν το τσόφλι του αυγού. Εδώ αναφέρονται η ηλικία της κατά- δικου κατά τη σύλληψή της (είκοσι δύο ετών), τα ονόματα των γονέων της (Ζακ Μενού και Αν Φορέ), η ημερομηνία φυλάκισής της (12 Ιανουαρίου 1720), το πρόσωπο που ζή- τησε τη γραπτή βασιλική διαταγή για τη φυλάκιση (Λουσί ντε Βουαγιέ ντε Πολμί, μαρκησία ντ’Αρζενσόν). Και, στο κάτω μέρος της σελίδας, με γράμματα τόσο μικροσκοπικά που η Μαργκερίτ αναγκάζεται να πλησιάσει στο τζάκι για να διαβάσει τι γράφει: αμβλώτρια. Πάντα δυσάρεστο να το διαβάζει, ακόμα κι αν έχει αντι- μετωπίσει αρκετές φόνισσες παιδιών κατά τη διάρκεια της καριέρας της. Ξέρει ότι πρέπει να καλέσει την προϊσταμέ- νη του Γκραντ Φορς, να της ζητήσει να επιστρέψει τη Με- νού στο κελί της και να την αφήσει να τραγουδάει όσα