Τα κορίτσια του Λα Μπαλέν

J U L I A M A L Y E 26 Η πόρτα κλείνει με θόρυβο. Η προϊσταμένη του Μεζόν ντε Κορεξιόν υποκλίνεται και έπειτα παίρνει θέση στο τρα- πέζι. Τα μάγουλα της δεσποινίδας Σουιβί είναι πάντοτε αναψοκοκκινισμένα – η Μαργκερίτ δεν ξέρει ποτέ αν αυτό οφείλεται στο κρύο, στη ζέστη ή σε κάποιο μυστηριώδες συναίσθημα που περνάει πίσω από τα μικροσκοπικά της μάτια. «Ήθελα να ρωτήσω για την καινούργια εισαγωγή μας. Τη ΖενεβιέβΜενού. Ξέρετε, αμφιβάλλω εάν γυναίκες σαν αυτή μπορούν να δείξουν μεταμέλεια». Η Μαργκερίτ πίνει άλλη μια γουλιά από το κρασί της. Πριν από μερικά χρόνια κανένας δεν θα αμφισβητούσε την κρίση της. Μετακινούσε κρατούμενες από τη μία πτέ- ρυγα στην άλλη κατά βούληση. «Μου λέτε ότι ηΜενού δεν έχει θέση στην πτέρυγά σας;» «Φοβάμαι ότι δεν είμαι η μόνη που το πιστεύει» απαντά η δεσποινίς Σουιβί. «Και εξακολουθώνα θεωρώότι ηΜενού πρέπει να παραμείνει στην απομόνωση». «Υποθέτω, λοιπόν, πως θα χαρείτε αν μάθετε ότι δεν πρόκειται να μείνει για καιρό στην πτέρυγά σας». Ηπροϊσταμένη συνοφρυώνεται και ηΜαργκερίτ συνει- δητοποιεί αμέσως το λάθος της. Πάντα προσπαθούσε να αποκρύπτει από το προσωπικό όσο το δυνατόν περισσότε- ρες πληροφορίες. Όσο τους κρατάει στο σκοτάδι, θεωρούν πως έχει τους λόγους της για τις αποφάσεις που παίρνει. Ακούγεται χτύπημα στην πόρτα, έπειτα εμφανίζονται στο άνοιγμα οι τρεις προϊσταμένες που περίμενε. Μπαίνουν μέσα ψιθυρίζοντας, ακολουθούμενες από μια υπηρέτρια.