Τα κορίτσια του Λα Μπαλέν

T A K O Ρ Ι Τ Σ Ι Α Τ Ο Υ Λ Α Μ Π Α Λ Ε Ν 21 έτη. Εκείνη ήταν δεκαοκτώ χρονών. Για τελευταία φορά στη ζωή της φορούσε ένα κυανό φόρεμα κεντημένο με ασημένιες κλωστές που κύκλωναν τους καρπούς της σαν χειροπέδες. Τα μαλλιά της είχαν ακόμα το χρώμα κομμένου μήλου που το έχεις αφήσει για ώρα στο τραπέζι της κουζί- νας. Η Μαργκερίτ δεν είχε επιλέξει να γίνει μοναχή με διοικητικά καθήκοντα, απλώς ήταν αποφασισμένη να μην επιστρέψει στο σπίτι, να μην ακολουθήσει τα βήματα της αδελφής της και γίνει η επόμενη που θα παντρευτεί. Το έτος ήταν το 1669. Η χρονιά όταν, επιτέλους, επε- τράπη στονΜολιέρο να παρουσιάσει τον Ταρτούφο του. Ένα ζεστό απόγευμα του Απριλίου, ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ στάθηκε μπροστά στο βουβό πλήθος και φίλησε τα πόδια δώδεκα φτωχών ανθρώπων. * Μια μέρα προτού η Μαργκερίτ ανα- χωρήσει από την Πρωτεύουσα για το Σαλπετριέρ, η Λουσί μιλούσε για το Παρίσι ασταμάτητα. Ήταν απασχολημένη με το να απλώνει ένα μείγμα από ασπράδι αυγού και λευκό μόλυβδο στο πρόσωπό της, κρύβοντας τις ουλές από την ευλογιά που είχε ρημάξει το βρεφικό της δέρμα. Για να ενισχύσει το αποτέλεσμα της λευκής επιδερμίδας μάλιστα, είχε ζωγραφίσει και γαλάζιες φλέβες στα στήθη της. ** * Στην Καθολική Εκκλησία, τη Μεγάλη Πέμπτη ο προκαθήμενος της εκκλησίας πλένει τα πόδια των πιστών ως αναπαράσταση της πράξης του Χριστού, για να τονίσει τη σημασία της ταπεινότητας. Το ίδιο συμβαίνει μέχρι και σήμερα σε όλες τις καθολικές εκκλη- σίες, ακόμα και από τον πάπα. Το ίδιο τελετουργικό ακολουθού- σαν και κάποιοι βασιλιάδες, εξ ου και η αναφορά. Στην Ορθόδο- ξη Εκκλησία ο προκαθήμενος πλένει τα πόδια δώδεκα ιερέων. ** Οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν χημικά μείγματα με βάση τον μό-