Τα κορίτσια του Λα Μπαλέν

J U L I A M A L Y E 18 της αστυνομίας, και ακριβώς στο διάστημα της σύντομης θητείας τού ντεΜασό ως Γενικού Υπολοχαγού της Αστυνο- μίας, η Μαργκερίτ μπορούσε με ευκολία να εξορίζει τα κορίτσια της επιλογής της. Και να τώρα που και ο νυν αρ- χηγός της αστυνομίας φέρει το επίθετο της αδελφής της. Και μόνο το γεγονός πως η αδελφή της της έρχεται στον νου έστω και μία φορά τη μέρα αρκεί για να εκνευριστεί. Το μπαστούνι της σχεδόν χτυπάει το φόρεμα της δεσποινί- δας Ελοτέν καθώς ηΜαργκερίτ το υψώνει για να δείξει προς τη φυλακή του Γκραντ Φορς. «Εμπρός! Πήγαινέ μας εκεί». Όσο διασχίζουν τις στενές αυλές με τα υπαίθρια κελιά που συρρικνώνουν τον ουρανό, ηΜαργκερίτ προσπαθεί να θυμηθεί περισσότερα για τη Ζενεβιέβ Μενού. Τον πρώτο καιρό που ανέλαβε υπηρεσία στο Ίδρυμα είχε την ικανότη- τα να συγκρατεί στο μυαλό της εκατοντάδες ονόματα και πρόσωπα. Ακόμα θυμάται τα παιδικά μάτια της Σαρλότ Κουτουριέ να στρέφονται πότε σ’ εκείνηκαι πότε στην προϊ­ σταμένη του ορφανοτροφείου μια νύχτα του Γενάρη του 1709. Περιέργως όμως, ηΜαργκερίτ δεν μπορεί να ανακα- λέσει τις συνθήκες τού πολύ πιο πρόσφατου εγκλεισμού της Μενού. Δεν έχουν συναντηθεί ποτέ, για αυτό είναι βέβαιη. Το μόνο που μπορεί να θυμηθεί τώρα είναι ο θυμός της προς την αδελφή της, που για άλλη μια φορά τόλμησε να της υποδείξει τι να κάνει με τις τροφίμους της. Τα κλει- διά της δεσποινίδας Ελοτέν προσγειώνονται στην παλάμη της, κρύα και μαύρα σαν φρέσκα μύδια. «Η Λε Νεάντ είναι στην απομόνωση στο βάθος του δια-