Ελλάδα 2007-2009: Προμηνύματα, μηνύματα και αυταπάτες 27 έκρυβαν παρά έλυναν το πρόβλημα. Ουσιαστικά, συγκάλυπτε την απώλεια της παραγωγικότητας, το χαμηλό επίπεδο των επενδύσεων και κυρίως ανέβαλλε την επιτακτικότητα πολλών μεταρρυθμίσεων. Σε κάθε περίπτωση, και πριν από τη χρεοκοπία τα μηνύματα ήταν εμφανή, ο κίνδυνος να παγιδευτεί η χώρα σε έναν φαύλο κύκλο «εύκολης ανάπτυξης», δηλαδή χαμηλής παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας, μειωμένης απασχόλησης και εισοδημάτων, επιταχυνόμενης υποβάθμισης του περιβάλλοντος, ήταν ορατός. Πόσο μάλλον που με την έλευση του ευρώ οι συνθήκες του ανταγωνισμού και της παραγωγικότητας έγιναν περισσότερο διαφανείς και απαιτητικές. Εξαρτιόνταν πλέον αμεσότερα από την τεχνολογία και την καινοτομία, την ποιότητα και το κόστος της εργατικής δύναμης, την αποδοτικότητα της Δημόσιας Διοίκησης, του δικαστικού συστήματος, των κοινωνικών υπηρεσιών, των γενικότερων υποδομών. Οι νέες συνθήκες κατέστησαν επιτακτικές τις μεταρρυθμίσεις και τον εξορθολογισμό των κρατικών μηχανισμών και των κοινωνικών υπηρεσιών. Δημιούργησαν νέο πλαίσιο υποχρεώσεων και ευκαιριών για τους επιχειρηματίες, τα εργατικά συνδικάτα, αλλά κυρίως για την πολιτική ηγεσία και τα κόμματα. Η Ελλάδα καλούνταν να προσαρμοστεί στη νέα εποχή της παγκοσμιοποίησης και του ψηφιακού καπιταλισμού, αυτό ήταν το νέο περιεχόμενο της πολιτικής στη νέα εποχή και επ’ αυτού θα ανασυντάσσονταν το πολιτικό σκηνικό, οι πολιτικές ηγεσίες και τα κόμματα. Αυτός θα έπρεπε να είναι ο νέος εθνικός στόχος μετά την επιτυχή ένταξη στην ΟΝΕ. Προειδοποιήσεις γίνονταν, τα
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=