Η ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ 31 στή επίσης ως «Άγιοι Τόποι», η περιοχή αποτελούσε τόπο λατρείας για Εβραίους, χριστιανούς και μουσουλμάνους. Μέσα στην περιτειχισμένη πόλη της Ιερουσαλήμ βρισκόταν ο Ναός του Παναγίου Τάφου, που για πολλούς χριστιανούς θεωρείται ο ιστορικός τόπος της σταύρωσης και της ανάστασης του Χριστού. Κοντά ήταν το σημείο που οι Εβραίοι αποκαλούν «Όρος του Ναού» και οι μουσουλμάνοι «Χαράμ αλ-Σαρίφ», δηλαδή «Ευγενές Ιερό». Για τους Εβραίους, αυτός ήταν ο τόπος όπου βρίσκονταν οι Ναοί του Σολομώντα και του Ηρώδη, καθώς και τα Άγια των Αγίων,* προτού καταστραφούν από τους Ρωμαίους, αφήνοντας μόνο το Δυτικό Τείχος (Τείχος των Δακρύων) ως υπόμνηση της απώλειάς τους. Για τους μουσουλμάνους, στο Χαράμ αλ-Σαρίφ στεγάζονται το ιερό τέμενος Αλ-Άκσα και ο Θόλος του Βράχου. Είναι επίσης ο τόπος από τον οποίο πιστεύεται ότι ο Προφήτης Μωάμεθ ανήλθε στους ουρανούς, αφού μεταφέρθηκε εκεί από τη Μέκκα κατά το Νυχτερινό Ταξίδι. Οι καταβολές του σιωνισμού Ο πληθυσμός της περιοχής ανερχόταν σε περίπου 600.000 κατοίκους, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων ήταν Άραβες * Πιστεύεται ότι εκεί ο Σολομώντας έχτισε τον Πρώτο Ναό, μετά τον οποίο οικοδομήθηκε και ο Δεύτερος Ναός (κατόπιν καταστράφηκε από τους Ρωμαίους, το 70 μ.Χ.). Τα Άγια των Αγίων ήταν το πλέον ιερό τμήμα του Ναού της Ιερουσαλήμ, εκεί όπου, σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, βρισκόταν η Κιβωτός της Διαθήκης (μέχρι την εξαφάνισή της). Σε αυτό μπορούσε να εισέλθει μόνο ο αρχιερέας, μία φορά τον χρόνο, την Ημέρα του Εξιλασμού (Γιομ Κιπούρ), για να προσφέρει θυσία υπέρ του λαού.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=