T.G. FRASER 30 τορίας που δεν είχε όμοιό του, με μακροχρόνια υπηρεσία στην περιοχή. Διοίκησε τον αιγυπτιακό στρατό στην καθοριστική νίκη του Ομντουρμάν στο Σουδάν, το 1898, και διαδέχτηκε τον συμπατριώτη του, Αγγλοϊρλανδό λόρδο Ρόμπερτς, ως αρχιστράτηγος στον Πόλεμο της Νότιας Αφρικής, όπου απέκτησε φήμη για τη σκληρότητά του. Από το 1902 έως το 1909 υπηρέτησε ως αρχιστράτηγος στην Ινδία, όπου υλοποίησε σημαντικές στρατιωτικές μεταρρυθμίσεις. Το αυστηρό και συνάμα αυταρχικό ύφος του δεν διέφερε από εκείνο του Κρόμερ, ενώ η σχέση του με τον χεδίβη Αμπάς Β΄ υπήρξε ταραχώδης. Ωστόσο, η μακρά εμπειρία του από την Αίγυπτο και το Σουδάν, καθώς και η σπουδαία φήμη του στο Ηνωμένο Βασίλειο τον ανέδειξαν σε σημαντικό διαμεσολαβητή μεταξύ της Βρετανίας και των Αράβων, καθώς η Ευρώπη πλησίαζε στον πόλεμο το 1914.12 Άγιοι Τόποι Μετά το 1918, η Ιστορία της Μέσης Ανατολής αφορά σε μεγάλο βαθμό το ζήτημα της Παλαιστίνης, που, όπως αυτό της Αιγύπτου, χρήζει ιδιαίτερης προσοχής. Διοικητικά, δεν υπήρχε τέτοια οντότητα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, καθώς η περιοχή εντασσόταν εν μέρει στο βιλαέτι της Βηρυτού και στο ανεξάρτητο σαντζάκι της Ιερουσαλήμ. Ωστόσο, ο όρος «Παλαιστίνη» χρησιμοποιούνταν ευρέως στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ για τους Άραβες ήταν γνωστή ως «Φιλαστίν» («Νταουλάτ Φιλαστίν» προφέρεται και σήμερα το κράτος της Παλαιστίνης). Για τους Εβραίους ήταν η Ερέτζ Ισραέλ (Γη του Ισραήλ), η πατρίδα από την οποία είχαν εκδιωχθεί από τους Ρωμαίους. Γνω-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=