Η ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ 27 να αλλάζει, κυρίως επειδή έγινε σύντομα φανερό ότι το μεγαλύτερο μέρος των πλοίων που διέρχονταν από αυτό ήταν βρετανικά. Παρόλο που οι εμπορικές παράμετροι ήταν σημαντικές, το «κλειδί» για το ενδιαφέρον της Βρετανίας βρισκόταν στο λεγόμενο «Μεγάλο Παιχνίδι» των αυτοκρατοριών – ανησυχούσε διαρκώς ότι η Ινδική Αυτοκρατορία της ήταν υπό απειλή από την προώθηση της Ρωσίας μέσω της κεντρικής Ασίας προς τα βορειοδυτικά σύνορα. Σε περίπτωση που προέκυπτε μια τέτοια σύγκρουση, η Βρετανία θα μπορούσε να ενισχύσει τις στρατιωτικές της δυνάμεις στην Ινδία πολύ γρηγορότερα μέσω του Καναλιού του Σουέζ παρά μέσω της διαδρομής γύρω από την Ακτή του Ακρωτηρίου. Το ίδιο θα ίσχυε και αν η Βρετανία αντιμετώπιζε μια επανάληψη της Ινδικής Εξέγερσης του 1857, οι μνήμες της οποίας ήταν ακόμα νωπές. Το 1875, η μόνη ελπίδα επιβίωσης του Ισμαήλ ήταν να πουλήσει τις μετοχές του στην Εταιρεία του Καναλιού του Σουέζ. Παρά τις σοβαρές επιφυλάξεις στη Βρετανία, την ευκαιρία εκμεταλλεύτηκε ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Ντισραέλι, ο οποίος αγόρασε τις μετοχές του χεδίβη για 4 εκατομμύρια λίρες. Αν και ο Ντισραέλι μάλλον δεν είχε σκοπό να αναμειχθεί άμεσα στα εσωτερικά της Αιγύπτου μέσω αυτής της εξαγοράς, σύντομα αυτό έγινε πραγματικότητα. Η πώληση των μετοχών του Καναλιού του Σουέζ δεν κατάφερε να σώσει τον Ισμαήλ, ο οποίος απομακρύνθηκε το 1879∙ τον αντικατέστησε ο γιος του, Τεουφίκ πασάς. Η βρετανική εξουσία στην Αίγυπτο Ήταν αναμενόμενο ότι η ευρωπαϊκή παρουσία στη χώρα, η οποία αυξανόταν σταθερά από την εποχή του Μοχάμεντ Άλι, θα προ-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=