T.G. FRASER 28 καλούσε αντιδράσεις μεταξύ των Αιγυπτίων. Το 1881-1882, ο συνταγματάρχης Αχμέτ Ουραμπί ηγήθηκε στρατιωτικής εξέγερσης και έγινε υπουργός Πολέμου. Η αποστολή αγγλογαλλικής ναυτικής δύναμης στην Αλεξάνδρεια προκάλεσε σοβαρές ταραχές στην πόλη και την κήρυξη πολέμου από την Αίγυπτο. Η έκκληση του Τεουφίκ προς τη Βρετανία και τη Γαλλία για βοήθεια άναψε το πράσινο φως για παρέμβασή τους στο όνομά του, αν και μόνο οι Βρετανοί ανταποκρίθηκαν, βομβαρδίζοντας την πόλη. Τον Αύγουστο του 1882, βρετανικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στο κανάλι, νικώντας τον στρατό του Ουραμπί στη μάχη του Τελ αλΚεμπίρ, τον Σεπτέμβριο, και εξορίζοντάς τον στην Κεϋλάνη (σημερινή Σρι Λάνκα). Τελικά, του επιτράπηκε να επιστρέψει και πέθανε στο Κάιρο το 1911. Ωστόσο, η υποστήριξη που απολάμβανε κατεδείκνυε την έντονη επιθυμία των Αιγυπτίων να μη γίνει η χώρα τους ευρωπαϊκή κτήση· πράγματι, αυτό συνέβη επίσημα μόνο όταν ανακηρύχθηκε προτεκτοράτο το 1914. Παρ’ όλα αυτά, μετά τη μάχη, στην Αίγυπτο κυρίαρχοι ήταν οι Βρετανοί. Το δημοφιλές σύνθημα της εποχής «Από το Ακρωτήριο στο Κάιρο» αντικατόπτριζε τις ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες της Βρετανίας. Μετά τη νίκη του σερ Γκάρνετ Γουόλσλεϊ επί του Ουραμπί στο Τελ αλ-Κεμπίρ, καμιά περιοχή του βρετανικού αυτοκρατορικού συστήματος δεν παρουσίαζε μεγαλύτερες παραδοξότητες από την Αίγυπτο. Οι Οθωμανοί, απρόθυμοι να αποδεχθούν την απώλεια της πλουσιότερης επαρχίας τους, επέμεναν να θεωρούν εαυτούς επικυριάρχους, μολονότι αυτό δεν ίσχυε στην πράξη. Η Αίγυπτος διατήρησε τον χεδίβη της, μαζί με στοιχεία συνταγματικής διακυβέρνησης. Η χώρα διέθετε επίσης στρατό περίπου 18.000
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=