T.G. FRASER 26 πάνω από 40 πλοία, ακολουθούμενη από τον αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ της Αυστρίας με τρία αυστροουγγρικά πολεμικά πλοία. Από το κανάλι θα ωφελούνταν επίσης το λιμάνι των Αψβούργων στην Τεργέστη και η αυστριακή Λόιντ, ναυτιλιακή εταιρεία η οποία κατάφερε να αναπτύξει υπηρεσίες για την Ινδία και την Άπω Ανατολή. Δύο πρωσικά πλοία μετέφεραν τον διάδοχο πρίγκιπα Φρειδερίκο. Παρόντες ήταν επίσης ο πρίγκιπας και η πριγκίπισσα της Ολλανδίας, καθώς η χώρα τους διατηρούσε μια πλούσια αυτοκρατορία στις Ανατολικές Ινδίες. Σε θεσμικό επίπεδο, η Βρετανία εκπροσωπήθηκε από τον πρεσβευτή της.10 Ο χεδίβης είχε την αγωνία να τοποθετήσει την Αίγυπτο στον δυτικό πολιτιστικό χάρτη. Το άνοιγμα του καναλιού συνοδευόταν από τις πρώτες παραστάσεις στη νέα Όπερα του Καΐρου, όπου παρουσιάστηκε το έργο Ριγκολέτο του Τζουζέπε Βέρντι. Ανικανοποίητος από αυτό, ο Ισμαήλ επικοινώνησε με τον Βέρντι, έναν από τους μεγαλύτερους συνθέτες της εποχής του, προτείνοντάς του να γράψει μια όπερα με θέμα την Αίγυπτο. Το αποτέλεσμα, στις 24 Δεκεμβρίου 1871, ήταν η πρώτη παράσταση στην Όπερα του Καΐρου μιας από τις πιο επιβλητικές όπερες, την Αΐντα, με την εντυπωσιακή αναπαράσταση της φαραωνικής Αιγύπτου.11 Ο Ισμαήλ «άνοιγε» τη χώρα του στις ευρωπαϊκές επιρροές, αλλά αυτό είχε και το τίμημά του. Η μοίρα της Αιγύπτου ήταν τέτοια, που η ολοκλήρωση του καναλιού συνέπεσε με την κορύφωση της ευρωπαϊκής αυτοκρατορικής εξάπλωσης. Ήρθε, επίσης, σε μια περίοδο στην οποία οι δαπάνες του Ισμαήλ είχαν εξαντλήσει οικονομικά τη χώρα. Η αρχική διστακτικότητα της Βρετανίας απέναντι στο κανάλι άρχισε
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=