Η ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ 25 τοφραγμάτων. Ωστόσο, όταν αποδείχτηκε, τη δεκαετία του 1830, ότι αυτό δεν ίσχυε, το έργο προχώρησε χωρίς περιορισμούς. Μπορεί να μην είχε λάβει εκπαίδευση μηχανικού, όμως ο Ντε Λεσέψ απέδειξε ότι ήταν ειδικός στην τέχνη των διαπραγματεύσεων, εξασφαλίζοντας χρηματοδότηση μέσω της δημιουργίας της Εταιρείας Καναλιού Σουέζ το 1858, με έδρα το Παρίσι, ύστερα από την απαραίτητη παραχώρηση από τον αντιβασιλέα Μοχάμεντ Σαΐντ, ο οποίος πέθανε κατά τη διάρκεια της κατασκευής του καναλιού. Το 1866, ο διάδοχος του Μοχάμεντ Σαΐντ, Ισμαήλ, απέκτησε τον ζηλευτό τίτλο του χεδίβη από τον σουλτάνο. Η συμμετοχή του χεδίβη στην εταιρεία αφορούσε 176.602 από τις 400.000 κοινές μετοχές, διασφαλίζοντας, όπως φαινόταν, τη θέση της Αιγύπτου. Η αντίθεση στην κατασκευή του καναλιού ήταν αναμενόμενη, κυρίως από τους Βρετανούς, οι οποίοι ανησυχούσαν για την παρουσία των Γάλλων κατά μήκος της γραμμής επικοινωνίας τους με την Ινδία. Παρά τις αντιδράσεις, τα έργα ξεκίνησαν το 1859. Στην αρχή επιστρατεύτηκε η καταναγκαστική εργασία από Αιγυπτίους, αλλά το 1863 αντικαταστάθηκε από σύγχρονες μηχανικές μεθόδους, οι οποίες επιτάχυναν την κατασκευή. Έως το 1869, το 120 μιλίων κανάλι που συνέδεε τις δύο θάλασσες ήταν έτοιμο. Η επίσημη τελετή εγκαινίων πραγματοποιήθηκε με λαμπρούς εορτασμούς, που χρηματοδοτήθηκαν από τον Ισμαήλ, και τιμώμενος καλεσμένος ήταν μια συγγενής του Ντε Λεσέψ, η αυτοκράτειρα των Γάλλων Ευγενία ντε Μοντίχο. Στις 17 Νοεμβρίου, η αυτοκράτειρα, με τη βασιλική θαλαμηγό της, εισήλθε στη βόρεια είσοδο του καναλιού στο Πορτ Σάιντ, επικεφαλής ενός κομβόι με
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=