T.G. FRASER 22 φυλάκιο της Ινδικής Αυτοκρατορίας. Η στρατηγική θέση του στην είσοδο της Ερυθράς Θάλασσας απέκτησε ακόμα μεγαλύτερη σημασία με το άνοιγμα της Διώρυγας του Σουέζ. Το σουλτανάτο του Μουσκάτ και του Ομάν, με τη μακρά ακτογραμμή στον Ινδικό Ωκεανό, είχε αρχαία θαλάσσια εμπορική παράδοση που εκτεινόταν μέχρι την ανατολική αφρικανική ακτή και τη Ζανζιβάρη. Σε συνθήκη του 1891, ο σουλτάνος συμφώνησε να μην παραχωρήσει κανένα μέρος των εδαφών του σε άλλη χώρα, εκτός από τη Βρετανία, μια δέσμευση που φάνηκε να ικανοποιεί τις Αρχές σε Καλκούτα και Λονδίνο.8 Τα σεϊχάτα του Κόλπου –με σημαντικότερα το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν και το Κατάρ– διατήρησαν την ανεξαρτησία τους, αλλά με μία σημαντική διαφορά: με μια σειρά συνθηκών, που ξεκίνησαν το 1820 και ολοκληρώθηκαν για το Κουβέιτ το 1899 και για το Κατάρ το 1916, η Βρετανία εξασφάλισε σταδιακά τον έλεγχο των εξωτερικών σχέσεών τους. Έως τις αρχές του 20ού αιώνα, ο Κόλπος και ο Ινδικός Ωκεανός είχαν ξεκάθαρα ενταχθεί στη βρετανική σφαίρα επιρροής – ήταν σημαντικοί τόσο σε στρατηγικό επίπεδο (για το Βασιλικό Ναυτικό) όσο και για τις εμπορικές σχέσεις. Αίγυπτος Η Αίγυπτος χρήζει ειδικής μελέτης όχι μόνο γιατί στα τέλη του 19ου αιώνα η ισορροπία ισχύος στα ζητήματά της μετεστράφη αποφασιστικά από την Κωνσταντινούπολη προς το Λονδίνο, αλλά και διότι, ενώ στις αρχές του 19ου αιώνα η χώρα δήλωνε υποταγή στον σουλτάνο, τα επόμενα εκατό χρόνια αυτό θα αποτελούσε μυθιστορηματική ανάμνηση.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=