Η ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ 21 σπάνια επεκτεινόταν πέρα από τις δύο αυτές πόλεις. Πράγματι, σε μια προσπάθεια να συνδεθεί στενά η περιοχή με την υπόλοιπη αυτοκρατορία και να αμβλυνθούν τα προβλήματα των φρουρίων τους, οι Αρχές ενέκριναν το 1900 τη δημιουργία του σιδηροδρόμου της Χετζάζ. Ωστόσο, έως το 1908, τα έργα, τα οποία είχαν φτάσει έως τη Μεδίνα, σταμάτησαν. Πρώτοι μεταξύ ίσων στη Χετζάζ ήταν οι χασεμίτες, με επικεφαλής τον Χουσεΐν μπιν Αλί, ο οποίος γεννήθηκε το 1853 και ήταν απόγονος του Προφήτη Μωάμεθ. Εξαιρετικά καταρτισμένος στην ισλαμική κουλτούρα, διορίστηκε σαρίφ (ευγενής), δηλαδή φύλακας των Ιερών Τόπων, το 1908. Δεν επρόκειτο απλά για μια τιμητική θέση εντός της αυτοκρατορίας, αλλά του παρείχε και τη δυνατότητα να αμφισβητήσει την αυτοκρατορική εξουσία, εάν το επιθυμούσε. Όσο ο σουλτάνος διατηρούσε τον ισλαμικό χαρακτήρα της αυτοκρατορίας και η κυβέρνησή του δεν ήταν υπερβολικά παρεμβατική, ο Χουσεΐν μπιν Αλί δεν έδειχνε την αντίθεσή του.7 Ωστόσο, ούτε εκείνος ούτε οι Οθωμανοί ασκούσαν οποιαδήποτε εξουσία στο Νετζντ, στο αφιλόξενο εσωτερικό της χερσονήσου. Εκεί, ένας νεαρός ηγέτης της ερήμου με πολιτική και στρατιωτική ευφυΐα, ο Αμπντούλ Αζίζ ιμπν Σαούντ, συγκέντρωνε σταδιακά την υποστήριξη των φυλών, η οποία εν καιρώ τον ανέδειξε σε ιδρυτή μιας χώρας και σε σημαντική παγκόσμια προσωπικότητα. Μια «αλυσίδα» από σεϊχάτα γύρω από τις ακτές της υπόλοιπης χερσονήσου αποτελούσε περιφερειακό και ανεπίσημο κομμάτι του βρετανικού αυτοκρατορικού συστήματος. Εξαίρεση ήταν το Άντεν, ένας σημαντικός σταθμός στον δρόμο προς την Ινδία, που είχε αποκτηθεί το 1839 και λειτουργούσε ως προκεχωρημένο
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=