Η ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ 19 κή, συνεπώς πιο κοντά στην Κωνσταντινούπολη, αλλά ο πληθυσμός της διαιρούνταν σε Κούρδους και Άραβες. Η Βαγδάτη, από όπου οι Οθωμανοί ασκούσαν στρατιωτικό έλεγχο στην περιοχή, αποτελούσε θλιβερή σκιά του παρελθόντος της κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα, όταν ήταν μια από τις πλουσιότερες και πιο εκλεπτυσμένες πόλεις του κόσμου, συγκρινόμενη μόνο με τη μουσουλμανική Κόρδοβα. Τα κανάλια που κάποτε παρείχαν νερό είχαν εγκαταλειφθεί και, χωρίς υδραυλικό αποχετευτικό σύστημα, το ποσοστό θνησιμότητας ήταν υψηλό, ιδιαίτερα τους ζεστούς καλοκαιρινούς μήνες. Η κυβερνώσα ελίτ ήταν σουνιτική, αλλά η πλειονότητα του πληθυσμού ήταν σιιτική, επομένως δεν θεωρούσε τον σουλτάνο χαλίφη του Ισλάμ∙ αντίθετα, τιμούσε τους θρησκευτικούς δασκάλους στις ιερές πόλεις Νατζάφ και Καρμπάλα. Ευρωπαϊκές στρατηγικές Δύο γεγονότα απείλησαν να φέρουν ακόμα και τη σχετικά απομακρυσμένη Βαγδάτη στο επίκεντρο των ευρωπαϊκών αυτοκρατορικών φιλοδοξιών: πρώτον, το 1890, η ανακάλυψη ικανών αποθεμάτων πετρελαίου στη νοτιοδυτική Περσία ενεργοποίησε μια βρετανική κοινοπραξία, που ξεκίνησε τις διαδικασίες εξόρυξης, παρά την αρχική αδιαφορία του Σάχη, για μια συμφωνία εκμετάλλευσης και εξαγωγής του πετρελαίου. Οι ενέργειές τους είχαν σημαντικά αποτελέσματα, δημιουργώντας το 1909 την Anglo-Persian Oil Company, η οποία μετονομάστηκε σε British Petroleum (BP). Λίγο αργότερα, η εταιρεία κατασκεύασε ένα μεγάλο διυλιστήριο πετρελαίου στο Αμπαντάν, το οποίο τέθηκε σε πλήρη λειτουργία το 1913. Το 1914, η βρετανική κυβέρνηση,
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=