Ραντεβού κατά συρροή

L . M . C H I L T O N 16 «Ε, τότε, φιλενάδα, πρέπει οπωσδήποτε να ισιώσεις την τιάρα σου, είναι θεόστραβη». Καθώς η Σάρα γύρισε προς τον καθρέφτη του μπάνιου ναφτιάξει την τιάρα της, εγώ εκμεταλλεύτηκα την ευκαιρία να χώσω ξανά το χέρι στην τσάντα μου. Το γνώριμο μπιπ σήμαινεμονάχαέναπράγμα:είχανέομήνυμαστοConnector και πέθαινα από περιέργεια να δωποιος μου το είχε στείλει. Αλλά πάνω που άγγιξαν τα δάχτυλά μου το κινητό μου, άκουσα τη Σάρα να ξεφυσά με θόρυβο, σαν λάστιχο που χάνει απότομα τον αέρα του. «Έλεος Γκουέν, ξέχασες πώς λειτουργεί ο καθρέφτης; Σε βλέπω!» μου πέταξε αγανακτισμένη. «Δώσ’ μου δω αυ- τό το πράγμα!» «Ορίστε!» υποχώρησα αναστενάζοντας και της έτεινα το κινητό μου, κρατώντας το ανάμεσα στον αντίχειρα και τον δείκτη μου. «Αλλά να ξέρεις ότι του δικού σου γάμου οι φωτογραφίες θα είναι παράταιρες, αν δεν βρω συνοδό μέχρι την ερχόμενη βδομάδα». Ο γάμος θα γινόταν, οποία έκπληξις, την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. «Αν είναι να έρθεις με κάνα όρθιο βόδι απ’ αυτόν εδώ τον διάολο» αντιγύρισε, αφήνοντας κάτω το ποτήρι της για να μου πάρει το κινητό από το χέρι, «καλύτερα να μηφέρεις κανέναν». «Ε καλά τώρα, δεν είναι όλοι χάλια εκεί μέσα» διαμαρ- τυρήθηκα. «Σοβαρά; Κι ο τύπος της περασμένης βδομάδας που χρησιμοποιούσε αντισηπτικό χεριών για αποσμητικό;»