Ραντεβού κατά συρροή

Ρ Α Ν Τ Ε Β Ο Υ Κ Α Τ Α Σ Υ Ρ Ρ Ο Η 17 «Δεν μπορείς να πεις, όμως, ήταν ευρηματικός» αντέ- τεινα. «Και τουλάχιστον προσπαθώ να μπω ξανά στο παι- χνίδι. Δεν είναι εύκολο, ξέρεις. Δεν μπορούμε όλες να συναντήσουμε ως διά μαγείας τον έρωτα της ζωής μας σ’ ένα συνεδριακό κέντρο στο Μίλτον Κέινς». «Το πρόβλημα δεν είσαι εσύ » σχολίασε η Σάρα. «Το πρό- βλημα είναι ότι αυτή η εφαρμογή είναι γεμάτη μαλάκες». Θαρρείς και ήθελε να μου το αποδείξει, άρχισε να πειράζει την οθόνη με τον δείκτη της, σαν γιαγιά που δεν ξέρει ποιο σοκολατένιο μπισκότο να διαλέξει από το κουτί. «Βλέπεις τι εννοώ; Μοιάζουν όλοι τους με μανιακούς δολοφόνους» συνέχισε. «Όπα, όπα, σταμάτα!» φώναξα όταν άρχισε αφηρημέ- να να κάνει σε καμιά εικοσαριά προφίλ δεξί κι αριστερό swipe. «Απορρίπτεις κάποιους που μπορεί να είναι καλή περίπτωση!» Ξαφνικά το κινητό χτύπησε ξανά. «Α, για κοίτα, λέει ότι ταίριαξες με κάποιον». Η Σάρα αναστέναξε. «Δώσ’ το μου!» τσίριξα και της άρπαξα το κινητό από το χέρι. Έψαξα σαν τρελή την εφαρμογή, για να δω έντρομη με ποιον με είχε κατά λάθος ταιριάξει. Όμως τελικά η εικόνα στην οθόνη ήταν ανέλπιστα ευχάριστη. Με σκουρόξανθα μαλλιά και σκούρα φρύδια, ο «Πάρκερ, 34, αναλυτής δε- δομένων από το Ίστμπουρν» είχε ένα σχεδόν θηλυκής ομορ- φιάς πρόσωπο που τον έκανε αρκετά εντυπωσιακό.