Ραντεβού κατά συρροή

Ρ Α Ν Τ Ε Β Ο Υ Κ Α Τ Α Σ Υ Ρ Ρ Ο Η 15 «Μπορεί να μην είμαι πολύ καιρό μαζί του, αλλά ξέρωότι είναι καλός» είπε ηΣάρα. «Και το σίγουρο είναι ότι δεν υπάρ- χουν και πολλοί τέτοιοι. Γι’ αυτό και θα ήθελα πάρα πολύ να κάνετε έστω μια προσπάθεια να τα πάτε καλά οι δυο σας». Κοίταξα τα βρόμικα Converse μου. Πάνω που άνοιξα το στόμα μου κάτι να πω, μου έκοψε τη φόρα το προδοτικό μπιπ που ακούστηκε από τα βάθη της τσάντας μου. Τα μάτια της Σάρας στράφηκαν αστραπιαία κατά κει σαν εκ- παιδευμένου ελεύθερου σκοπευτή. «Το ’ξερα!» αναφώνησε καθώς έκανα να πιάσω το κινη- τό μου. « Όντως χάζευες γκόμενους! Μα δεν μπορείς για ένα βράδυ να μην μπεις σ’ αυτή την καταραμένη εφαρμογή;! Υποτίθεται ότι είναι η καλύτερη νύχτα της ζωής μου!» «Εμ, του γάμου δεν υποτίθεται ότι είναι η καλύτερη;» «Όχι, αυτή έρχεται δεύτερη. Η καλύτερη νύχτα» είπε αργά, πιάνοντας τον καρπό μου και τραβώντας τον απαλά για να τον βγάλει από την τσάντα μου, «είναι να χορεύεις ως τις δυο τα χαράματα με την κολλητή σου στο χειρότερο κλαμπ του Ίστμπουρν και να γίνεστε τύφλα στο μεθύσι με σαμπάνια». «Το δεύτερο χειρότερο, ευχαριστώ. Και αγάπη, αυτό σί- γουρα δεν είναι σαμπάνια» αντέτεινα, κουνώντας το πλα- στικό κολονάτο ποτήρι μου. «Δεν είναι αυτό το θέμα».Μου άφησε τον καρπό. «Είναι το τέλος μιας εποχής, καταλαβαίνεις; ΗΣαρ με την Γκουέν περνούν μια τελευταία νύχτα μαζί στην πόλη, προτού με- τακομίσω. Και για εμένα αυτό είναι εξίσου σημαντικό όσο και η μέρα του γάμου».