Ο ΤΟΜΑΣ ΜΑΝ ΣΕ ΔΙΑΚΟΠΕΣ 27 ταλέντο που δεν δηλώνει πίστη στη δημοκρατία είναι καταδικασμένο να μαραθεί; Στις αρχές του 1918, σε ένα επιστολικό «διαζύγιο» με τον αδελφό του, ήταν αμετάπειστος: «Πόνος; Αντέχεται. Γίνεσαι σκληρός και απαθής». Ο Χάινριχ είναι για εκείνον η προσωποποίηση του εχθρού: ο «λογοτέχνης της πολιτισμένης Ευρώπης». Ο Τόμας βλέπει όμως και τη Χέντβιχ Πρίνγκσχαϊμ, την ειρηνίστρια πεθερά του, σαν έναν πόλο ενδοοικογενειακής αντιπολίτευσης. Στις υπερβολικά συχνές κατά τον Τόμας επισκέψεις της στην αγαπημένη της κόρη Κάτια και τα εγγόνια της, δεν κρύβει καθόλου τις πολιτικές της απόψεις: ότι δηλαδή αυτός ο καταραμένος πόλεμος είναι ένας «παρανοϊκός εφιάλτης» και ότι τα βρίσκει όλα «αποτρόπαια» – «τη νίκη και την ήττα, το υδροκυάνιο και την αιματοχυσία, την εσωτερική και την εξωτερική πολιτική [...] όλα και όλους αποτρόπαια· αδιανόητα, αφάνταστα αποτρόπαια...» Το ότι τα Χριστούγεννα του 1917 χάρισε μάλιστα στον εγγονό της Κλάους το μυθιστόρημα της Μπέρτας φον Ζούτνερ Κάτω τα όπλα!, εισάγοντας έτσι τον ειρηνισμό μέσα στο σπίτι του «πατέρα του πολέμου», ο Τόμας δεν της το συγχωρεί. Και η Κάτια; Η σύζυγός του στέκεται πιστά στο πλευρό του, εναντίον όλων. Ο Τόμας, ωστόσο, έχει επίγνωση πως, όσο χειροτερεύουν οι ειδήσεις από το μέτωπο, αρχίζει και αυτή να έχει μέσα της επιφυλάξεις. Οι πάντες γνωρίζουν ότι η λεγόμενη εαρινή επίθεση, που εξαπέλυσαν οι Γερμανοί τον Μάρτιο του 1918 κατά της Γαλλίας και της Αγγλίας, έχει πλέον κολλήσει. Και τώρα, αυτήν ακριβώς τη στιγμή, στα μέσα Ιουλίου, οι Σύμμαχοι
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=