KERSTIN HOLZER 12 Η απέναντι όχθη του μικρού κόλπου είναι κοντά, σχεδόν διακρίνεται η αμμώδης παραλία ανάμεσα σε ψηλά καλάμια και τούφες από γρασίδι. Τα βουνά από πάνω καθρεφτίζονται στα σκοτεινά, πράσινα νερά: Μπροστά αριστερά δεσπόζει το Βάλμπεργκ με την επίπεδη κορυφή, δίπλα το Ζέτσμπεργκ, δεξιά το Ρίνγκμπεργκ. Έλατα και φυλλοβόλα δέντρα τα περιβάλλουν σαν πυκνή τσόχα. Ψηλά λάμπει λευκό το Κάστρο Ρίνγκμπεργκ με λίγες λωρίδες γαλάζιου από πάνω του. Αύριο θα είναι πάλι μια όμορφη μέρα, υπόσχεται ο απογευματινός βαυαρέζικος ουρανός. Γλάροι ελίσσονται ανάμεσα σε ψηλά καλάμια, δυο σκουφοβουτηχτάρια πλατσουρίζουν πέρα δώθε, απομακρύνονται, βουτούν χωριστά, ξανασμίγουν. Ο σκύλος σηκώνεται να δει καλύτερα, μα ξαφνικά γυρνάει το κεφάλι του. Από τα αριστερά αντηχεί πάνω απ’ τη λίμνη μια ζωηρή, βαθιά γυναικεία φωνή. Γρήγορος λόγος, ύστερα μια πιο χαμηλόφωνη απάντηση, ένα γέλιο. Από το μικροσκοπικό νησάκι της Ρίνγκζεε* πλησιάζει μια βάρκα με κουπιά. Ο μπαμπάς και η μαμά επιστρέφουν από τη βραδινή βόλτα στην ήρεμη λίμνη· έτσι κλείνουν τη μέρα τους, κάθε μέρα. Τα άλλα τους παιδιά είναι πάνω στο σπίτι· διαβάζουν, ονειροπολούν, παίζουν μυστικά παιχνίδια, όμως κάτω, στην προβλήτα, περιμένει όπως κάθε βράδυ το αγόρι, για να τραβήξει και να δέσει τη βάρκα κάτω απ’ το υπόστεγο. * Ρίνγκζεε: λίμνη Ρινγκ. Εφεξής οι λίμνες θα αναφέρονται με τη γερμανική ονομασία, δηλαδή σε μία λέξη το όνομα της λίμνης και η λεξούλα «ζεε»: Π.χ. η Τέγκερνζεε (βλ. και την υποσημείωση στη σ. 14).
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=