11 1 Είναι σαν σε παραμύθι. Ατάραχος απλώνεται ο υδάτινος όγκος ανάμεσα σε Γιουργκόρντεν και Χουεπσχόλμεν, και λείος σαν καθρέφτης. Ούτ’ ένας γλάρος δεν ζυγιάζεται εκεί πάνω στον καταγάλανο ουρανό του πρωινού. Στη συνήθως πολυσύχναστη αποβάθρα έξω από το Γκρένα Λουντ δεν υπάρχει ίχνος ζωής. Για μια στιγμή ακουμπά το κουπί πάνω στο λεπτό σώμα του κανό και αφήνει το μικρό σκάφος να γλιστρά ελεύθερα στην απόλυτη ηρεμία του κυριακάτικου πρωινού. Ούτ’ ένα δέντρο, ούτ’ ένα κλαδί, ούτε καν ένα φύλλο δεν κινείται σε κάποιο από τα νησιά. Όταν, πριν από λίγη ώρα, άφησε το κανό να γλιστρήσει στα νερά του Μπλοκχουσούντεν, δεν είχε χαράξει καλά καλά ακόμη. Το γεγονός ότι πλησιάζει το φθινόπωρο τον κάνει σχεδόν ευτυχισμένο· υπάρχει κάτι μαγικό σε αυτή την εποχή της μεταμόρφωσης. Πραγματικά, θα έπρεπε να κάνει συχνότερα αυτές τις διαδρομές του. Ο άντρας που κάνει κανό χάνεται για λίγο στους δαιδαλώδεις λαβύρινθους της σκέψης, χάνει τον ρυθμό και τον ξαναπιάνει στο ύψος του Μουσείου Βάσα. Όταν φτάνει στη βορειοδυτική γωνία του Γιουργκόρντεν, τον υποδέχεται η λάμψη του ήλιου που μοιά-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=