Ο πόλεμος της φωτιάς

13 Ο Φαούμ, στο φως της καινούριας μέρας, μέ- τρησε τη φυλή του με τα δάχτυλά του και με κλαδιά. Κάθε κλαδί αντιστοιχούσε στα δάχτυλα δύο χε- ριών. Δεν ήξερε να μετράει καλά · είδε εντούτοις πως είχαν απομείνει τέσσερα κλαδιά πολεμιστές, έξι κλαδιά και βάλε γυναίκες, γύρω στα τρία κλαδιά παιδιά και μερικοί γέροντες. Και ο γερο-Γκουν, που μετρούσε καλύτερα απ ’ όλους, είπε πως δεν απόμεινε μήτε ένας στους πέ- ντε άντρες μήτε μία στις τρεις γυναίκες, μήτε ένα παιδί για κάθε κλαδί. Τότε οι Ουλάμρ κατάλαβαν το μέγεθος της καταστροφής. Ήξεραν πια πως οι απόγονοί τους απειλούνταν αγέννητοι ακόμα κι ότι όλες οι δυνάμεις του κόσμου θα είναι πιο φο- βερές: στο εξής, θα περιφέρονταν γυμνοί και κά- τισχνοι πάνω στη Γη. Παρ ’ όλη τη δύναμή του, οΦαούμ απελπίστηκε. Δεν εμπιστευόταν πια μήτε το ανάστημά του μήτε τα πελώρια χέρια του · το μεγάλο του πρόσωπο όπου φύτρωναν τρίχες σκληρές, τα μάτια του, κί- τρινα σαν του λεόπαρδου, πρόδιδαν μια εξουθενω- τική κούραση · κοιτούσε τις πληγές απ ’ τη λόγχη και το βέλος του εχθρού · πού και πού, σήκωνε το χέρι του και ρουφούσε το αίμα, που έτρεχε ακόμα. Όπως όλοι οι ηττημένοι, έφερνε στον νου του