Ο μυστηριώδης επισκέπτης

N I T A P R O S E 18 φλιτζάνι του στοπόντιουμμπροστά του και κοιτάξει το αφο- σιωμένο κοινό του. Σήκωσε τις καρτέλες με τις σημειώσεις του, πήρε μια τραχιά ανάσα και άρχισε επιτέλους να μιλάει, ενώ το σώμα του ταλαντευόταν ανεπαίσθητα πέρα δώθε. «Είμαι σίγουρος ότι όλοι αναρωτιέστε γιατί σας κάλεσα σήμερα εδώ» είπε. «Όπως ξέρετε, προτιμώ να γράφωπαρά να μιλάω. Η μοναχικότητα ήταν ανέκαθεν το καταφύγιό μου, η προσωπική μου ιστορία μια πηγή μυστηρίου. Ωστό- σο, βρίσκομαι στην άβολη θέση να πρέπει να προβώ σε ορισμένες αποκαλύψεις προς εσάς, φίλοι και ακόλουθοί μου, σε τούτη την κρίσιμη καμπή της μακράς και μυθιστο- ρηματικής –αν με εννοείτε– καριέρας μου». Σταμάτησε για μια στιγμή, περιμένοντας το γέλιο που ακολούθησε αυτομάτως. Αναρίγησα βλέποντας τα διαπε- ραστικά μάτια του να επιθεωρούν την αίθουσα, αναζητώ- ντας δεν ξέρω τι ή ποιον. «Βλέπετε» συνέχισε «έχω ένα μυστικό που δίχως αμφι- βολία θα σας εκπλήξει». Σταμάτησε απότομα και έβαλε το χέρι του με τα μακριά δάχτυλαμέσα από τον γιακά του, σε μιαμάταιηπροσπάθεια να τον ξεσφίξει. «Αυτό που προσπαθώ να πω είναι…» έκρω- ξε, αλλά καμία άλλη λέξη δεν βγήκε από τον λαιμό του. Το στόμα του ανοιγόκλεισε και ξαφνικάφάνηκε να μην μπορεί να σταθεί όρθιος, καθώς το σώμα του ταλαντεύτηκε μπρο- στά από το πόντιουμ με πιο δραματικό τρόπο απ’ ό,τι πριν. Η μόνη εικόνα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν ενός χρυσό- ψαρου που είχα δει μια φορά να πετάγεται έξω από τη γυά­ λα του και να μένει με το στόμα ορθάνοιχτο, σαν να είχε