Ο μυστηριώδης επισκέπτης

Ο Μ Υ Σ Τ Η Ρ Ι Ω Δ Η Σ Ε Π Ι Σ Κ Ε Π Τ Η Σ 17 μελιέρας, πρόσθεσε δύο τεράστιες κουταλιές αστραφτερό κίτρινο μέλι και ανακάτεψε το τσάι με το κουτάλι της με­ λιέρας, που έκανε μια κούφια κλαγγή όταν τρίφτηκε πάνω στα χείλη του φλιτζανιού. Η Λίλι, που είχε τρέξει μπροστά με σκοπό να τον σερβίρει, κοιτούσε σαστισμένη, μην ξέ- ροντας τι να κάνει στη συνέχεια. Όλοι κοιτούσαν τον κύριο Γκρίμθορπ να σηκώνει το φλι- τζάνι του, να πίνει μια γερή γουλιά, να καταπίνει και να αναστενάζει. «Ένας πικρόχολος άνθρωπος χρειάζεται πα- ραπάνω μέλι» εξήγησε, προκαλώντας τα πνιχτά γέλια του ακροατηρίου. Η οξυθυμία του κυρίου Γκρίμθορπ από παλιά είναι ένα στοιχείο άρρηκτα συνυφασμένο με τη φήμη του και κατά μία ειρωνεία της τύχης όσο χειρότερα συμπεριφέρεται τόσο περισσότερα βιβλία φαίνεται να πουλάει. Ποιος μπορεί να ξεχάσει εκείνο το περίφημο επεισόδιο που εξαπλώθηκε σαν ιός στο YouTube πριν από μερικά χρόνια, όταν ένας φανα- τικός θαυμαστής (ένας καρδιοχειρουργός που είχε βγει πρόσφατα στη σύνταξη) πλησίασε τον συγγραφέα και του είπε: «Θέλω να δοκιμάσω την τύχη μου στη συγγραφή μυ- θιστορήματος. Μπορείτε να με βοηθήσετε;». «Μπορώ» απάντησε ο κύριος Γκρίμθορπ. «Μόλις μου δανείσετε το χειρουργικό νυστέρι σας. Θέλω να δοκιμάσω την τύχη μου στην καρδιοχειρουργική». Αυτό το βίντεο μου ήρθε στο μυαλό σήμερα το πρωί όταν ο κύριος Γκρίμθορπ χαμογέλασε με τοφιδίσιο του χαμόγελο και μετά επέστρεψε αργά στη σκηνή, όπου ήπιε μερικές ακόμα γερές γουλιές από το γλυκό τσάι, προτού αφήσει το