Ο μυστηριώδης επισκέπτης

Ο Μ Υ Σ Τ Η Ρ Ι Ω Δ Η Σ Ε Π Ι Σ Κ Ε Π Τ Η Σ 19 πάθει αποπληξία, στο δάπεδο ενός καταστήματος που που- λούσαν κατοικίδια. Ο κύριος Γκρίμθορπ σήκωσε γι’ άλλη μια φορά το φλι- τζάνι του και ρούφηξε μια γουλιά. Τότε, προτού κανείς προλάβει να το αποτρέψει, έγειρε ξαφνικά μπροστά, βου- τώντας από τη σκηνή προς το πλήθος από κάτω, όπου έπε- σε ακριβώς πάνω στη Λίλι, την ατυχέστατη εκπαιδευόμενή μου καμαριέρα. Οι δυο τους προσγειώθηκαν μ’ έναν δρα- ματικό γδούπο στο πάτωμα, ενώ το πορσελάνινο φλιτζάνι έσπασε σε αναρίθμητα κοφτερά θραύσματα και το κουτάλι γλίστρησε από το πιατάκι και έπεσε με έναν κούφιο κρότο πάνω στο δάπεδο με μοτίβο ψαροκόκαλου. Προς στιγμήν επικράτησε σιγή. Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που είχε συμβεί μπροστά στα ίδια τους τα μάτια. Αλλά άξαφνα ξέσπασε πανικός, καθώς άπαντες –θαυμαστές και καλεσμένοι, θαλαμηπόλοι και βιβλιόφιλοι– όρμησαν προς το μπροστινό μέρος της αίθουσας. Ο κύριος Σνόου, ο διευθυντής του ξενοδοχείου, είχε σκύψει στα αριστερά του κυρίου Γκρίμθορπ και τον χτυ- πούσε στον ώμο. «Κύριε Γκρίμθορπ! Κύριε Γκρίμθορπ!» έλεγε ξανά και ξανά. Η δεσποινίς Σερένα Σαρπ, η ιδιαιτέρα του κυρίου Γκρίμθορπ, βρισκόταν στα δεξιά του, ακουμπώ- ντας δύο δάχτυλα στον λαιμό του συγγραφέα. Η Λίλι, η εκπαιδευόμενή μου, προσπαθούσε απεγνωσμένα να ελευ- θερωθεί από το σώμα του συγγραφέα που την είχε πλακώ- σει. Άπλωσα το μπράτσο μου για να τη βοηθήσω και αυτή μου άρπαξε το χέρι. Την τράβηξα κοντά μου και την έβαλα να σταθεί δίπλα μου.