28 TANA FRENCH «Να βάλω ένα χεράκι;» ρωτάει. «Δεν χρειάζεται» λέει η Λένα. «Τελείωσα». «Εξαιρετικά». Ο Τζόνι ανοίγει διάπλατα την αυλόπορτα και απλώνει το χέρι προς το μέρος της. «Άρα, μπορείς να έρθεις μια βόλτα μαζί μου». «Δεν είναι η μόνη δουλειά που έχω να κάνω σήμερα». «Τα υπόλοιπα μπορούν να περιμένουν. Αξίζεις ένα μικρό διάλειμμα. Πότε ήταν η τελευταία φορά που έκανες κοπάνα; Κάποτε ήσουν πολύ καλή σ’ αυτό». Η Λένα τον κοιτάζει. Έχει ακόμη εκείνο το χαμόγελο, τη σκανταλιάρικη φάτσα, που σου ξυπνούσε την απερίσκεπτη πλευρά σου και σε παρέσυρε να πιστέψεις ότι το ρίσκο που σε καλούσε να πάρεις ήταν μικρό. Και η Λένα δεν ρίσκαρε, με εξαίρεση το γρήγορο Cortina. Γελούσε με τον Τζόνι, αλλά παρόλο που ήταν κούκλος και ο πιο γοητευτικός άντρας σε ακτίνα χιλιομέτρων απ’ το Αρντνακέλτι, ποτέ δεν ξύπνησε κάτι μέσα της αρκετά ώστε να τον αφήσει να προχωρήσει πέρα από το εξωτερικό του σουτιέν της. Ήταν κενός· δεν είχε τίποτα μέσα του που να μπορεί να την κρατήσει. Όμως η Σίλα Μπρέιντι, η οποία τότε ήταν φίλη της Λένα, συνέχισε να πιστεύει ότι το ρίσκο ήταν μικρό και πως υπήρχε κάποια ουσία μέσα του, ώσπου έμεινε έγκυος. Από εκείνη τη στιγμή η κατρακύλα της δεν είχε τέλος. Η Σίλα ήταν αρκετά μεγάλη και αρκετά έξυπνη για να πάρει τις δικές της αποφάσεις, αλλά η ορμή του Τζόνι παρέσυρε και τα παιδιά τους. Η Λένα νοιάζεται για την Τρέι Ρέντι περισσότερο απ’ όσο νοιάζεται για τον οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο. «Ξέρεις ποια θα ’θελε σίγουρα να κάνει κοπάνα;» του λέει. «Η Σίλα. Ήταν κι εκείνη πολύ καλή σ’ αυτό, κάποτε». «Ναι, αλλά είναι σπίτι με τα μικρά. Η Τερέζα έφυγε για κάπου· αυτή η μικρή έχει πάρει από μένα, δεν μπορεί να βάλει κώλο κάτω. Τα υπόλοιπα είναι πολύ μικρά για να μείνουν μόνα τους».
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=